China

Er komt weer een nieuwe reis aan! Deze keer gaan we naar China en wel in augustus. Het land is groot en we willen veel zien, dus zullen we veel kilometers maken. Met 5 binnenlandse vluchten en een rit met de expresstrein gaat dat wel lukken.

De route is als volgt: Beijing-Pingyao-Taiyuan-Xi'an-Chengdu-Lijang-Dali-Kunming-Guilin-Longsheng-Yangshuo-Shanghai.

Wat we zeker willen gaan zien/doen is:

• de Verboden Stad
• de Grote Muur
• het Zomerpaleis
• de treinrit
• UNESCO-stad Pingyao
• het Terracottaleger in Xi'an
• Chengdu met reuzenpanda's
• provincie Yunnan met de traditionele plaatsen Lijiang en Dali (handelsroute naar Tibet)
• bezoek lamaklooster
• boottocht over de Li rivier
• het bijzondere karstlandschap van Guilin
• rijstvelden van Longsheng
• Shanghai
• fietsen en wandelen door het Chinese landschap

Tijdens deze voorbereidingsfase duiken we de boeken in, moeten we een visum en inentingenregelen en gaan we natuurlijk heel veel voorpret hebben!

We houden jullie weer op de hoogte.

John en Ingrid

Het mooie Funen

Heerlijk, zo'n vakantie. Geweldig 'hutje', prachtige omgeving en schattige dorpjes. Het weer werkte ook mee, altijd prettig. In Odense zijn we naar het Hans Christiaan Andersen museum geweest, waar ook zijn geboortehuis in is verwerkt. Jawel, het museum is om het huisje heen gebouwd, heel bijzonder. Odense is Kopenhagen in het klein, er is heel veel te zien,een heerlijk park om te wandelen (lekker voor Paco) en leuke winkelstraten.

Faaborg, in het zuiden van Funen is nog zo'n echt authentiek Deens dorpje, met veel nauwe straatjes en gekleurde huizen. Er vlakbij ligt een schiereiland, alleen te bereiken door middel van een smalle dijk, geweldig om te wandelen!

In Ejby was er voor Paco een hundeskov, een hondenbos, met veel kruip door, sluip door paadjes. Jammer genoeg waren er op dat moment geen andere honden, dus hebben wij maar met Paco gespeeld........

50 meter bij ons huisje vandaan was het strand al en aan de andere kant keek je zo het bos in. 's Ochtends een lekkere wandeling aan het strand, dan buiten ontbijten en 's middags zochten we ergens anders in Funen een leuke wandelplek of dorpje op. 's Avonds de sauna in. Paco was iedere avond helemaal af.

Tja en nu zijn we dus weer thuis, uitgerust en wel en heeft Paco vakantie nodig om bij te komen van deze vakantie.

Denemarken

Dag Australië......

Zaterdag 15 mei

Zo word je wakker op de camping in Cairns en zo zit je alweer een stukje te typen op de luchthaven van Hongkong. We hebben vanochtend rustig de laatste dingetjes kunnen inpakken en zijn toen naar de Mac gereden voor een ontbijtje. Om 11.00 uur waren bij Kea om de auto in te leveren. Het verliep allemaal erg soepeltjes en een uurtje later zaten we alweer in een taxi naar de luchthaven. Op de luchthaven van Cairns konden we meteen de bagage droppen en hadden we onze handen vrij om de laatste Dollars uit te geven, altijd leuk natuurlijk. Het vliegtuig vertro'k ongeveer 20 min. later dan gepland. We hebben naar een paar leuke films gekeken en om 20.39 uur (Hongkongtijd) landden we op Chek Lap Kok. De bagage is doorgelabeld, dus daar hoeven we ons niet druk om te maken. Ook hier hebben we nog even de tijd om onze laatste munten uit te geven. Het is nu 22.50 uur. Over een uurtje gaan we boarden en begint de lange vlucht van 12 uur. Het geeft een beetje een onwerkelijk gevoel om morgen weer in Nederland te zijn. Het zal ook wel een temperatuurschok worden, want het is, hebben we gehoord, toch wel een beetje koud bij jullie. We proberen wat van de Australische zon mee te nemen!

Tot gauw!

Het Australiërecept (probeer het maar eens uit)

Benodigheden:

- 3 auto's

- 40 campings

- 16028 km

- 1800 liter diesel

- een HEMA roadatlas

- 4 potten jam

- 96 flesjes water

- 112 kopjes cappuccino

- 60 plakken kaas

- 32 liter melk

- 16 broden

- 72 bakjes yoghurt

- 100 zakjes thee

- 1 reddingshelicopter

- 1 politiejeep

- 2665 foto's

- een laptop met skype

- heel veel zonnebrandcrème

- en een hele nieuwe woordenschat (breaky, dunny, rego, mate, g'day, mozzies, etc.)

Bereiding:

Gooi het allemaal bij elkaar, doe er een scheutje zon bij, een handvol ‘No worries, mate', even roeren en zie hier: Het recept voor 2 maanden rondtrekken door Australië met als resultaat: Fantastische belevenissen en ontmoetingen met mens en dier, spectaculaire landschappen en on-ver-ge-te-lij-ke herinneringen!!!!!

Djirri Nyurra

Djirri Nyurra, of G'day of Hallo allemaal!

Dinsdag 11 mei

En weer een prachtige dag in het paradijs. Alle vleermuizen waren weer gevlogen en wij ook nadat we ons ontbijtje op hadden. Eerst naar het James Cook museum. Zeer interessant. Je vindt er niet alleen van alles over Captain James Cook en The Endeavour, maar ook over het leven in Cooktown en York Peninsula. Het museum werd vroeger gebruikt als meisjesschool en in WOII als radiostation en bevoorradingsplek. De Chinezen speelden ook een grote rol in Cooktown. Toen er goud werd gevonden in de omgeving kwamen zij massaal naar deze plek. Dit is vooral aan de begraafplaats te zien, waar je heel veel Chinese grafzerken ziet. Vanaf de veranda boven heb je een prachtig uitzicht op de omgeving. Na het museumbezoek liepen we een rondje door de stad. Het Captain Cook standbeeld, The Queen's steps (gemaakt voor de koningin in 1970, toen zij het museum opende), het monument voor Mrs Watson (zij stierf een tragische dood op Lizard Island) en het park bij de haven. Cooktown is omgeven door prachtige, groene bergen aan de ene kant en de zee aan de andere kant. Doe er een blauwe lucht, een heerlijke temperatuur (28 graden) en gezellige, hartelijke mensen bij en je wilt er eigenlijk niet meer weg! Maar ja, er is nog zoveel moois achter die bergen, dus toch maar weer in de auto. We kwamen al gauw op de onverharde weg terecht. We passeerden een aantal kleine nederzettingen en toen opeens voor ons....een slang op de weg en niet zo'n kleintje ook. Hij lag waarschijnlijk lekker te zonnen en ging er als een haas, nee sorry, als een slang vandoor toen wij aan kwamen denderen. Hij verdween snel in de bosjes, maar voor ons was het weer even duidelijk dat je hier echt van alles tegen kunt komen en niet zomaar in de bosjes langs de kant van de weg gaat plassen bijv. Achteraf hoorden we dat het een taipan moet zijn geweest. Op een gegeven moment ging Ingrid achter het stuur en bij de eerstvolgende bocht moest er een...rivier overgestoken worden. Tot nu toe heeft John al het rivierenwerk gedaan, maar zo aan het eind van deze reis moest Ingrid toch ook eens door het water. Nou, het was echt kicken om met de auto door een rivier heen te rijden! Dat gaan we nog eens doen. Gelukkig kwam de tweede rivier al snel. Nu ging John uit de auto om te filmen. O jee, redt Ingrid dit wel helemaal alleen????? We hebben de nacht niet in de rivier door hoeven te brengen, dus ja, het ging helemaal geweldig. Toen we in de buurt van Lakefield NP kwamen, stonden we voor een bord Road Closed. En dan te bedenken dat we van tevoren nog hadden geïnformeerd naar de weg. Het bleek dat het niet aan de weg zelf lag, maar dat ze met een upgrade bezig waren. Helaas, we moesten weer terug. Lakefield was wel van de andere kant te bereiken werd ons verteld. Ja, dat is wel waar, maar dan moet je wel 300 km omrijden en dezelfde weg weer terug. Dat was een beetje teveel van het goede. We besloten om dezelfde weg terug te rijden die we gisteren ook hadden gereden. Dat was een prachtige route en dan zouden we ‘s avonds weer in Cairns aankomen. Zo gezegd, zo gedaan. Het was weer geweldig, de rivieren waren er ook nog, net zoals de kokosnoten (we hebben er een paar extra voor op de camping meegenomen) en rond een uur of 8 stonden we weer op de camping. We hebben dezelfde camping in Cairns als 2 dagen geleden, het is hier heerlijk rustig, er is een mooi zwembad en je bent vlakbij de stad, dus de komende 4 nachten blijven we op dezelfde plek en zoeken we ons vertier hier in de buurt.

Woensdag 12 mei

Een rustige ochtend. We hebben ons eerst bij de receptie gemeld, want gisteravond waren ze al dicht en hebben we zelf een plekje uitgezocht. De rest van de ochtend een beetje geluierd en bekeken wat we de komende dagen zouden kunnen gaan doen. Het lijkt ons wel leuk om morgen naar Tjakupai te gaan, een Aboriginal-doecentrum. Cultuur en doe-activiteiten bij elkaar.‘s Middags zijn we naar Cairns gereden. Cairns is een kleine stad, met een prachtige boulevard aan zee en een heerlijk centrum met veel winkels, markten en eettentjes. Het ziet er gezellig uit. Rond 17.00 uur gaat de Night Market open. Allemaal gezellige tentjes, leuk verlicht en je kon er ook heerlijk eten. Terug op de camping even het weerbericht bekeken en voor morgen wordt er wat regen voorspeld. We bekijken morgen wel of het wat wordt met Tjakupai of dat we dat naar vrijdag verplaatsen.

Donderdag 13 mei

Een bewolkte dag vandaag en af en toe valt er inderdaad een buitje. Dus vandaag inpakken en morgen naar Tjakupai. We zijn door de ochtend heen geluierd en zowaar, het zonnetje kwam nog even om het hoekje kijken. We hebben alle spullen uit de camper getrokken en buiten neergelegd. We begonnen net met het inpakken van de eerste spullen, toen er heel snel een donkere wolk kwam en het begon te regenen. Gauw de armen vol met alles wat we konden grijpen en alles zo de auto ingegooid. We zijn naar de kampkeuken gereden (geen wanden, wel een dak) en hebben daar alles weer uit de auto gegooid. Na 2 uurtjes was alles uitgezocht en ingepakt. John heeft de laatste kokosnoten in stukjes gehakt en uitgedeeld op de camping. Na het eten nog even cappuccino gehaald bij de Mac én nog een ijsje toe, terwijl we met een deel van het thuisfront aan het skypen waren. We hebben alvast online ingecheckt en toen lekker vroeg gaan slapen.

Vrijdag 14 mei

Gelukkig, het zonnetje is ons niet vergeten. De laatste ontbijtspullen opgemaakt, morgen halen we wel ergens wat. Tijdens het ontbijt zagen we dat één van de banden erg leeg stond, toch niet lek, zo even op de laatste dag nog? Met de compressor weer lucht in de band geblazen en hopen dat het zo blijft. Om 9.00 uur waren we bij Tjakupai, het culturele activiteitencentrum van de lokale Aboriginals. We zitten op dit moment buiten het seizoen en dat hebben we gemerkt! Er is maar een handjevol bezoekers, helemaal niet erg natuurlijk! We kregen eerst een spectaculaire lichtshow te zien die de droomtijdverhalen liet zien. In het regenwoudtheater was er een ceremoniële dans en muziekshow. Aan het eind leerden we zelf ook een lied en moesten we meedansen. Blijkbaar waren we enthousiast genoeg (aanonze danskwaliteiten kan het volgens ons niet liggen), want we werden er allebei uitgepikt om op het podium mee te doen! Helaas, geen foto's hiervan, want we stonden er dus allebei. In een nagemaakt dorpje waren er allerlei demonstraties, o.a. vuur maken, didgeridoo spelen, medicijnen en eten uit de bush halen, etc. Bij het didgeridoo-spelen was er een extra gast naast ons komen zitten, nl. een giga-wandelende tak! Het speerwerpen en boemerang gooien ging ons allebei goed af. John gooide de speer het verst weg. Het speerwerpen doe je met behulp van een houten stok met een haakje die in de speer gaat. Je gooit de speer dan weg en de houder blijft in je handen. Hierdoor kun je de speer echt ver weg werpen. Bij het boemerang gooien kreeg Ingrid applaus, want de boemerang ging de eerste keer gelijk, hoog, ver én hij kwam natuurlijk terug. Jawel, Ingrid was erg trots op zichzelf! In een ander theater kregen we een stukje geschiedenis te zien van de Tjakupai-Aboriginals. Het was erg interessant, maar zeker ook ontzettend leuk om op deze manier met de cultuur van de Aboriginals kennis te maken. Bij de auto aangekomen zagen we dat de band gelukkig nog steeds hard was. Op de terugweg naar de camping zijn we nog even langs Kea gereden om alvast een afspraak voor morgen te maken, zodat we er zeker van zijn dat we op tijd op de luchthaven zijn. Straks halen we een pizza en zetten we dit verhaal en nog wat foto's op de site.

Dit wordt het laatste verslag vanuit Australië, morgen brengen we de auto terug en vliegen we weer naar huis toe. Bedankt dat jullie allemaal zo leuk gereageerd hebben op onze verhalen en foto's. We vonden het geweldig om ze met jullie allemaal te kunnen delen!

Tot in Nederland!

Waar het regenwoud de zee ontmoet

Vrijdag 7 mei

Na 3 heerlijke dagen verlaten we Town of 1770 weer en vervolgen we onze weg omhoog. Door de stad Rockhamptom loopt de Steenbokskeerkring en dat zullen we weten ook. Alles in de regio heeft iets met de naam Capricorn gedaan, motels heten Capricornia, de kust is The Capricornia Coast, etc. Er is ook een bord: 'U rijdt nu door de Steenbokskeerkring'. Ach, zeiden wij, dit is voor ons de derde keer in 2 maanden al. In het westen vlak voor Exmouth en in het midden net boven Alice Springs. Rockhampton is de veehoofdstad van Australië en ook dat hebben we geweten. Overal in de stad staan levensgrote koeien op sokkels. Verder naar het noorden maar weer. Bij Mackay hebben we de afslag naar een schiereiland genomen. Via een bergrit kwamen we in Cape Hillsborough terecht, een Nationaal Park waar iedere ochtend om 6.00 uur de kangoeroes vanuit de bosjes het strand ophuppen. Vervolgens trekken ze de bossen weer in en in de late namiddag gebeurt hetzelfde. Nou, we zijn benieuwd. Het is in ieder geval al apart om hier zo dicht op het strand te staan en vanuit je bed de golven te horen.

Zaterdag 8 mei

Poeh, toch wel zwaar als je wekker om half 6 afgaat. Kom op, zeiden we tegen elkaar, dit maak je ook niet iedere dag mee. Dus kleren aan, camera mee en naar het strand. Nu was dat zo ongeveer naast de auto, dus dat viel erg mee. Het was nog donker en we zijn op een rotsblok gaan zitten. Langzaam kwam de zon op, dat alleen al is prachtig om te zien als je in een baai bent met eilandjes voor de kust. Het werd licht en we zagen geen kangoeroes, ook geen andere mensen trouwens. Was het een grap? Na een uur besloten we toch maar terug te gaan, toen we opeens een kangoeroe zagen mét een kleintje (een joey noemen de Aussies dat) in de buidel. Zo schattig. En het is toch wel een vreemd gezicht, zo'n kangoeroe op het strand met de golven van de zee erachter. Op de camping liepen er nog een paar rond en toen kwamen er ook langzaam meer mensen kijken, maar die ene met een joey op het strand, die was er helemaal voor ons alleen.

Na het ontbijt en een strandwandeling zijn we richting Townsville gereden. In Ayr hebben we een wandeling gemaakt in het Plantation Park. Hier zagen we een 15 m lange reuzenslang, nee, niet echt natuurlijk, maar wel mooi om te zien. In de plaatselijke Mac namen we een cappuccino en zaten we op het terras met zo'n 10 andere laptopgebruikers. Lang leve free-wifi. Na de koffie op naar het Bowling Green NP waar je kunt wandelen langs Alligator Creek. Nee, geen krokodil gezien. We rijden wel door de Burdekinregio en uit de Burdekin River heeft Steve Irwin zijn grootste salties gehaald, dus het is wel weer oppassen geblazen hier. We zijn in Rollingstone, 50 km boven Townsville op een prachtige camping terecht gekomen. Ook hier direct aan zee, een prachtig zwembad. Gelukkig maar, want zwemmen in de zee gaat hier niet lukken, de krokodillen zwemmen hier nl. ook voor de kust. Toch wel een gek idee, een krokodil in zee. We hebben het bij het zwembad gehouden. We gaan straks lekker vroeg naar bed. Morgen zullen we waarschijnlijk Cairns passeren en verder naar boven gaan, richting Cooktown. We hebben nog een week, dus we hebben nog wel wat tijd om in de Outback van Queensland te gaan rijden.

Zondag 9 mei

We hebben er vandaag een lekker zondagochtend ontbijtje van gemaakt, uitgebreid en lekker lang. Uitzicht op zee en lekker in het zonnetje. Rond een uur of 10 zijn we weer verder gaan rijden. Van Townsville naar Cairns is een mooie route. Je kunt kiezen tussen 2 routes. Wij hebben voor de oostroute gekozen, want het leek ons wel mooi een paar wandelingen in het regenwoud te maken. We kwamen eerst nog in Tully terecht. Hier staat een enorme gouden regenlaars. Je kunt er in en dan omhoog klimmen voor een mooi uitzicht en op de laars klimt een net zo grote, groene boomkleefkikker omhoog. De grootte van de laars geeft aan hoe hoog het tijdens de ergste overstroming in Tully is geweest. Ondertussen rijden we ook door een gebied wat bekend staat als Sugar Cane area. Overal om ons heen zie je velden vol met wuivend suikerriet. Het is zo uitgestrekt en groot dat er treintjes langs de akkers rijden. In Innisfail hebben we koffie gedronken en zagen we 2 bekende gezichten. Een Nederlands stel dat we in Katherine op de camping zijn tegengekomen. Hoe toevallig is dat! Tussen Katherine en Innisfail zitten héél veel kilometers en we waren daar een maand geleden. Zij waren net zo verrast als wij. Afijn, we hebben gezellig een bakkie gedronken en wat belevenissen over en weer verteld. Net als in Katherine vertrekken we in de tegengestelde richting, dus wederzijdse tips zijn mooi meegenomen. In het grote Bellenden Ker NP zijn we gestopt om de Josephine Falls te bezoeken. We konden er komen door eerst een schitterende wandeling te maken door het regenwoud. De waterval hoorden we al van verre bulderen. Het heeft hier in dit gebied de afgelopen 3 weken bijna aan één stuk door geregend, dus de waterval werd goed gevoed. Het was een prachtig gezicht. Even zitten en genieten van al dat moois. Een paar km verderop bevinden zich The Boulders. Dat zijn rotsen die perfect glad zijn geslepen door het water. Overal, echt overal hangen borden dat het er gevaarlijk is en dat er vele ongelukken zijn gebeurd. Je mag er alleen maar kijken en niet zwemmen of op de rotsen klimmen. Toen we de wandeling weer terugmaakten en bij de auto waren, zagen we 2 ambulances en de brandweer, even later kwam er nog een brandweerauto met zwaailampen aan. Later werd op de radio duidelijk dat er iets vreselijks was gebeurd. Een vrouw is er door een ongeval om het leven gekomen. Het blijkt maar weer dat die borden er echt niet voor niets hangen.

Even voorbij Cairns hebben we een camping gevonden midden in het tropisch regenwoud, omgeven door bergen, prachtig gewoon. Het is niet ver van de stad en toch ben je in een totaal andere wereld. We hebben wat boodschappen gedaan en voorbereidingen getroffen voor de rit naar Cooktown morgen, want we gaan de outback in en komen op een 4wd-track terecht. Hopelijk zijn de rivieren niet te diep en kunnen we er makkelijk doorheen. We zitten niet op nog een reddingsactie te wachten, toch?

Maandag 10 mei

Wat een vogels op de camping! Sommige vogels klinken als gillende kinderen en weer andere vogels klinken als een Frans Bauerliedje (en daar houden wij niet van...). Gelukkig zijn er ook exemplaren bij die een prettiger geluid voortbrengen. Hoe dan ook, het geeft je een echt regenwoudgevoel! De weg naar Cape Tribulation staat bekend als één van de mooiste routes ter wereld. Nu zijn er meer routes die zo'n stempel opgedrukt krijgen, maar echt, dit is geweldig om te rijden. Links van je het regenwoud in de bergen en rechts de zee. Soms is het stukje strand wat bij de zee hoort zo dichtbij dat je bijna al rijdende een handje zand kunt scheppen. Het is werkelijk geweldig. Zo nu en dan buigt de weg af naar het binnenland en dan zit je midden in het regenwoud. Bij Mossman Gorge zijn we uitgestapt om een wandeling te maken. De rivier naast ons stroomde snel en maakte dan ook veel lawaai. Helaas was de lange wandeling die we voor ogen hadden afgesloten voor onderhoud, dus moesten we genoegen nemen met de kortere wandeling van ongeveer een uur. Bij Daintree moesten we met de ferry de Daintree River over. Bij Cape Tribulation begon de 4WD-route. Veel rivieren, steile afdalingen en scherpe bochten op grote hoogtes. Natuurlijk moesten we heel goed op de weg letten, maar tjonge, wat een prachtige omgeving! Op een gegeven moment zagen we de zee weer voor ons opdoemen met een mooi strandje. We zijn gestopt en hebben een lunch gemaakt. John heeft een kokosnoot opengebroken en we hebben de lekkerste kokos ooit gegeten, zelfs de kokosmelk was heerlijk. We hebben dit wel vaker gedaan in andere tropische gebieden, maar hier zijn de kokosnoten dus echt superlekker! Door de bosjes naar het strand en dan gewoon in het paradijs terechtkomen. Terwijl we op het zand zaten en onze gemaakte lunch opaten, liepen de krabbetjes voor onze voeten. Wat is dit ongelooflijk genieten!

Verder maar weer. We hoopten hier een cassowarie te spotten (grote blauwe loopvogel met hoorn boven op de kop), maar in plaats daarvan kwamen we wilde paarden tegen. Ook mooi om te zien, ze stopten bij de rivier om wat te drinken en vervolgden hun weg. Aan het eind van de dag kwamen we in Cooktown aan en hadden we al snel een camping gevonden. Lekker nog even zwemmen en een ijsje eten. Plotseling hoorden we een hoop lawaai en zagen we boven ons een enorme zwerm......vleermuizen! Die zochten hier op de camping een boom op voor de nacht en dan hebben we het niet over een paar, maar wel 4, 500 vleermuizen! Een schitterend gezicht. Sommige mensen die hun caravan net onder zo'n boom hadden staan waren er niet blij mee, zij tikten met een stuk hout op de boom, waardoor alle vleermuizen weer wegvlogen om vervolgens.....gewoon weer terug te keren naar dezelfde boom! Morgen gaan we een andere 4WD-route rijden om in Lakefield NP te komen. Hier vind je nog de echte wildernis.

Met een bat-groet,

de aussies

The Deep Blue

Ja, denken jullie, komt ze alweer met een verhaal. Maar, snorkelen in het Great Barrier Reef is natuurlijk 'awesome', dus dat willen we graag met jullie delen. We vinden het ook geweldig om jullie reacties te lezen, dat doet ons echt goed. Blijven doen hoor!

Dinsdag 4 mei

Een regenachtige dag. Gelukkig was het vandaag een rijdag. We merkten wel dat het aan de kust beter was. De weg baande zich al slingerend van de kust af en dan weer naar de kust toe. In Maryborough zijn we gestopt om even pauze te nemen en wat verhalen en foto's op de site te zetten in de plaatselijke Mac. Onze koffiestempelkaart is vol, dus vandaag krijgen we 2 gratis cappuccino's. Maryborough is de geboorteplaats van de schrijfster van Mary Poppins, wat zich uit in een prachtig standbeeld en diverse Mary Poppins festivals, waaronder een look-a-like wedstrijd. Voor de volgende pauze zijn we gestopt in Childers om boodschappen te doen en te tanken. Aan het einde van de dag kwamen we aan in Town of 1770 op een camping, genaamd Captain Cook Holiday Village. De namen zeggen het al, alles heeft hier te maken met de landing van Kapitein James Cook in 1770. We hebben gelijk voor overmorgen een dagtrip geboekt om in het Great Barrier Reef te snorkelen. Het rif is hier prachtig en ook ondiep, dus hebben we besloten om te gaan snorkelen en niet om te gaan duiken.

Woensdag 5 mei

Wat een heerlijke, rustige camping. De zon schijnt weer volop hier aan The Sunshine Coast en we hebben lekker uitgeslapen. Een ontbijtje op ons terrasje (de plek naast de camper, waar onze stoeltjes staan) met geroosterde broodjes en toen met boek en water naar het zwembad. Bij de Australia Zoo hebben we het boek gekocht van Terri Irwin over het leven van Steve Irwin. Het blijkt moeilijk te zijn om het boek neer te leggen. Het is pakkend geschreven met veel mooie foto's. Na wat gedronken te hebben zijn we via een bospad naar het strand gewandeld. Een echt surfstrand met hoge golven. Er was helemaal niemand. We hebben onszelf in de golven gegooid. De temperatuur van het water was echt heerlijk. Grote krabben liepen er voor onze voeten. De golven beukten met zoveel geweld op het strand dat de benen letterlijk onder ons vandaan werden geduwd. ‘s Middags zijn we nog even het kleine stadje Agnes Water ingegaan. Struinen langs de winkeltjes met een ijsje, lekker rustig. Op de camping een wasje gedraaid, gegeten, we hebben vandaag een chickenburger gebakken met een champignonsausje erbij op een broodje. Plakje kaas in de pan er alvast bij, jammie. Het boek er weer bij gepakt en zo ging de dag weer voorbij.

Donderdag 6 mei

Yes, vandaag het rif op. Om half 8 gingen we aan boord van de katamaran 'The Spirit of 1770'. Geweldige bemanning, heel relaxed. John mocht het grootste gedeelte van de reis bij de kapitein op de brug en dat vond hij natuurlijk helemaal geweldig. Aan het eind bedankte de kapitein John, want hij had er zelf ook erg van genoten, er werd schijnbaar veel gelachen heb ik begrepen. De tocht duurde maar liefst anderhalf uur, de golven waren hoog en veel mensen aan boord werden ziek en waren te eigenwijs om de vooraf aangeboden pilletjes te slikken. We hebben ze echt groen zien worden. Afijn, wij genoten van de tocht en toen we het rif zagen met daarin het eiland 'Lady Musgrove' kon onze dag al niet meer stuk. Het water was zo mooi blauw, dat is bijna niet te beschrijven. Er was één ingang en zodra we binnen waren was het water meteen rustig. De boot meerde aan bij een drijvend ponton. De hele dag mochten we zelf bepalen wanneer en hoe lang we gingen snorkelen. Tussendoor waren er diverse tochten over het rif met een semi-duikboot, zo'n glazen bodemboot en kon je naar het eiland met een gids die je van alles over de flora en fauna vertelde. De wandeling duurde ongeveer een uur en dan liep je door het bos naar de andere kant van het eiland en via het strand weer terug. Dat was supergaaf! Aan de andere kant van het eiland zagen we opeens een vin boven water uitsteken en snel bewegen. Is dat...? Ja, dus. Het was een zwartpunt-rifhaai die vlak voor ons aan het rondzwemmen was. Tijdens het snorkelen waren we alle keren helemaal alleen. Er waren sowieso al weinig mensen, maar de mensen die gingen snorkelen bleven allemaal erg dicht bij de boot. Wij niet natuurlijk, wij zwommen verder en zagen daardoor ook veel meer. We zijn bijvoorbeeld de enige snorkelaars geweest die schildpadden hebben gezien en met ze mee hebben gezwommen, wel 7 stuks. Één schildpad kwam omhoog om adem te halen en bleef naast ons aan de oppervlakte een tijdje meezwemmen, PRACHTIG GEWOON!!!!! Verder zagen we heel veel soorten koraal in alle kleuren en zwommen we weer tussen scholen gekleurde vissen door. Sommige vissen waren trouwens behoorlijk groot. Op een gegeven moment zag John springende visjes en dat betekent vaak dat er haaien in de buurt zijn en jawel, daar zwom hij (Ingrid hoorde onder water al een Jaws-melodietje). Wat is de onderwaterwereld toch mooi! Aan boord kregen we ook nog een heerlijke lunch en werden we regelmatig verwend met hapjes en koud water zodra we het water weer uitkwamen. Op de terugweg zagen we voor de boeg ook nog dolfijnen voor ons uitspringen en echt, van al dat moois krijg je gewoon een brok in je strot. Het was een geweldige dag en rozig reden we terug naar de camping. Nu ook nog eten koken? Nee, lekker naar de take-away en we gaan heel vroeg slapen. Ons Take-away eten werd door een Belg gemaakt. Dus nog even lekker staan kletsen en heerlijke (hoe kan het ook anders) patat gegeten!

Liefs van ons