Djirri Nyurra, of G'day of Hallo allemaal!

Dinsdag 11 mei

En weer een prachtige dag in het paradijs. Alle vleermuizen waren weer gevlogen en wij ook nadat we ons ontbijtje op hadden. Eerst naar het James Cook museum. Zeer interessant. Je vindt er niet alleen van alles over Captain James Cook en The Endeavour, maar ook over het leven in Cooktown en York Peninsula. Het museum werd vroeger gebruikt als meisjesschool en in WOII als radiostation en bevoorradingsplek. De Chinezen speelden ook een grote rol in Cooktown. Toen er goud werd gevonden in de omgeving kwamen zij massaal naar deze plek. Dit is vooral aan de begraafplaats te zien, waar je heel veel Chinese grafzerken ziet. Vanaf de veranda boven heb je een prachtig uitzicht op de omgeving. Na het museumbezoek liepen we een rondje door de stad. Het Captain Cook standbeeld, The Queen's steps (gemaakt voor de koningin in 1970, toen zij het museum opende), het monument voor Mrs Watson (zij stierf een tragische dood op Lizard Island) en het park bij de haven. Cooktown is omgeven door prachtige, groene bergen aan de ene kant en de zee aan de andere kant. Doe er een blauwe lucht, een heerlijke temperatuur (28 graden) en gezellige, hartelijke mensen bij en je wilt er eigenlijk niet meer weg! Maar ja, er is nog zoveel moois achter die bergen, dus toch maar weer in de auto. We kwamen al gauw op de onverharde weg terecht. We passeerden een aantal kleine nederzettingen en toen opeens voor ons....een slang op de weg en niet zo'n kleintje ook. Hij lag waarschijnlijk lekker te zonnen en ging er als een haas, nee sorry, als een slang vandoor toen wij aan kwamen denderen. Hij verdween snel in de bosjes, maar voor ons was het weer even duidelijk dat je hier echt van alles tegen kunt komen en niet zomaar in de bosjes langs de kant van de weg gaat plassen bijv. Achteraf hoorden we dat het een taipan moet zijn geweest. Op een gegeven moment ging Ingrid achter het stuur en bij de eerstvolgende bocht moest er een...rivier overgestoken worden. Tot nu toe heeft John al het rivierenwerk gedaan, maar zo aan het eind van deze reis moest Ingrid toch ook eens door het water. Nou, het was echt kicken om met de auto door een rivier heen te rijden! Dat gaan we nog eens doen. Gelukkig kwam de tweede rivier al snel. Nu ging John uit de auto om te filmen. O jee, redt Ingrid dit wel helemaal alleen????? We hebben de nacht niet in de rivier door hoeven te brengen, dus ja, het ging helemaal geweldig. Toen we in de buurt van Lakefield NP kwamen, stonden we voor een bord Road Closed. En dan te bedenken dat we van tevoren nog hadden geïnformeerd naar de weg. Het bleek dat het niet aan de weg zelf lag, maar dat ze met een upgrade bezig waren. Helaas, we moesten weer terug. Lakefield was wel van de andere kant te bereiken werd ons verteld. Ja, dat is wel waar, maar dan moet je wel 300 km omrijden en dezelfde weg weer terug. Dat was een beetje teveel van het goede. We besloten om dezelfde weg terug te rijden die we gisteren ook hadden gereden. Dat was een prachtige route en dan zouden we ‘s avonds weer in Cairns aankomen. Zo gezegd, zo gedaan. Het was weer geweldig, de rivieren waren er ook nog, net zoals de kokosnoten (we hebben er een paar extra voor op de camping meegenomen) en rond een uur of 8 stonden we weer op de camping. We hebben dezelfde camping in Cairns als 2 dagen geleden, het is hier heerlijk rustig, er is een mooi zwembad en je bent vlakbij de stad, dus de komende 4 nachten blijven we op dezelfde plek en zoeken we ons vertier hier in de buurt.

Woensdag 12 mei

Een rustige ochtend. We hebben ons eerst bij de receptie gemeld, want gisteravond waren ze al dicht en hebben we zelf een plekje uitgezocht. De rest van de ochtend een beetje geluierd en bekeken wat we de komende dagen zouden kunnen gaan doen. Het lijkt ons wel leuk om morgen naar Tjakupai te gaan, een Aboriginal-doecentrum. Cultuur en doe-activiteiten bij elkaar.‘s Middags zijn we naar Cairns gereden. Cairns is een kleine stad, met een prachtige boulevard aan zee en een heerlijk centrum met veel winkels, markten en eettentjes. Het ziet er gezellig uit. Rond 17.00 uur gaat de Night Market open. Allemaal gezellige tentjes, leuk verlicht en je kon er ook heerlijk eten. Terug op de camping even het weerbericht bekeken en voor morgen wordt er wat regen voorspeld. We bekijken morgen wel of het wat wordt met Tjakupai of dat we dat naar vrijdag verplaatsen.

Donderdag 13 mei

Een bewolkte dag vandaag en af en toe valt er inderdaad een buitje. Dus vandaag inpakken en morgen naar Tjakupai. We zijn door de ochtend heen geluierd en zowaar, het zonnetje kwam nog even om het hoekje kijken. We hebben alle spullen uit de camper getrokken en buiten neergelegd. We begonnen net met het inpakken van de eerste spullen, toen er heel snel een donkere wolk kwam en het begon te regenen. Gauw de armen vol met alles wat we konden grijpen en alles zo de auto ingegooid. We zijn naar de kampkeuken gereden (geen wanden, wel een dak) en hebben daar alles weer uit de auto gegooid. Na 2 uurtjes was alles uitgezocht en ingepakt. John heeft de laatste kokosnoten in stukjes gehakt en uitgedeeld op de camping. Na het eten nog even cappuccino gehaald bij de Mac én nog een ijsje toe, terwijl we met een deel van het thuisfront aan het skypen waren. We hebben alvast online ingecheckt en toen lekker vroeg gaan slapen.

Vrijdag 14 mei

Gelukkig, het zonnetje is ons niet vergeten. De laatste ontbijtspullen opgemaakt, morgen halen we wel ergens wat. Tijdens het ontbijt zagen we dat één van de banden erg leeg stond, toch niet lek, zo even op de laatste dag nog? Met de compressor weer lucht in de band geblazen en hopen dat het zo blijft. Om 9.00 uur waren we bij Tjakupai, het culturele activiteitencentrum van de lokale Aboriginals. We zitten op dit moment buiten het seizoen en dat hebben we gemerkt! Er is maar een handjevol bezoekers, helemaal niet erg natuurlijk! We kregen eerst een spectaculaire lichtshow te zien die de droomtijdverhalen liet zien. In het regenwoudtheater was er een ceremoniële dans en muziekshow. Aan het eind leerden we zelf ook een lied en moesten we meedansen. Blijkbaar waren we enthousiast genoeg (aanonze danskwaliteiten kan het volgens ons niet liggen), want we werden er allebei uitgepikt om op het podium mee te doen! Helaas, geen foto's hiervan, want we stonden er dus allebei. In een nagemaakt dorpje waren er allerlei demonstraties, o.a. vuur maken, didgeridoo spelen, medicijnen en eten uit de bush halen, etc. Bij het didgeridoo-spelen was er een extra gast naast ons komen zitten, nl. een giga-wandelende tak! Het speerwerpen en boemerang gooien ging ons allebei goed af. John gooide de speer het verst weg. Het speerwerpen doe je met behulp van een houten stok met een haakje die in de speer gaat. Je gooit de speer dan weg en de houder blijft in je handen. Hierdoor kun je de speer echt ver weg werpen. Bij het boemerang gooien kreeg Ingrid applaus, want de boemerang ging de eerste keer gelijk, hoog, ver én hij kwam natuurlijk terug. Jawel, Ingrid was erg trots op zichzelf! In een ander theater kregen we een stukje geschiedenis te zien van de Tjakupai-Aboriginals. Het was erg interessant, maar zeker ook ontzettend leuk om op deze manier met de cultuur van de Aboriginals kennis te maken. Bij de auto aangekomen zagen we dat de band gelukkig nog steeds hard was. Op de terugweg naar de camping zijn we nog even langs Kea gereden om alvast een afspraak voor morgen te maken, zodat we er zeker van zijn dat we op tijd op de luchthaven zijn. Straks halen we een pizza en zetten we dit verhaal en nog wat foto's op de site.

Dit wordt het laatste verslag vanuit Australië, morgen brengen we de auto terug en vliegen we weer naar huis toe. Bedankt dat jullie allemaal zo leuk gereageerd hebben op onze verhalen en foto's. We vonden het geweldig om ze met jullie allemaal te kunnen delen!

Tot in Nederland!