Pudong International Airport

Zaterdag 27 augustus

9.00 uur vertrek uit het hotel. Een mooie rit door de stad en een uur later stonden we op Pudong International Airport. Krankzinnig groot en ook mooi. Wij hadden al via internet ingecheckt en bij de buisiness-class stond helemaal niemand, dus hebben we daar onze bagage gedropt en een boardingpass gehaald. Dat ging zeer soepeltjes. Wat minder soepel was het dat we meteen al een uur vertraging kregen. Dat gaf ons wel weer extra tijd om nog wat te shoppen, altijd leuk natuurlijk. Wat koffie en gekochte artikelen later, werden we van gate 19 naar 18 gestuurd en vervolgens naar 16. Als compensatie kregen we wat drinken om het wachten te vergemakkelijken......... Wel free wifi, dus toch nog even dit stukje kunnen typen. We gaan nu om 13.20 uur boarden (zeggen ze) dus zullen we rond 14.00 wel gaan vliegen.

(.....) Het boarden ging op de afgesproken tijd door, maar vervolgens hebben we nog tot 16.00 uur in het vliegtuig aan de gate gezeten. Uitleg: Er is maar één 'snelweg' in het luchtruim van Shanghai en je moet weer wachten op een 'gaatje' om in te kunnen voegen. Vervolgens moet dat via Beijing worden goedgekeurd en dat kost tijd.....

We hebben wel een uur ingehaald en om 20.30 uur landden we op Schiphol. Afscheid genomen van de groep en op naar de vliegtaxi. Om 22.30 uur stapten we ons huissie weer binnen en nu gaan we lekkerslapen.

Groetjes van ons

430 km/h door Shanghai!

Vrijdag 26 augustus

Nog één dagje Shanghai. Het is vandaag een dag van extremen geworden. Via de brug reden we naar Longyang Road Station in Pudong, waar de Shanghai Maglev Train vertrekt naar Pudong International Airport in het oosten. Totale lengte is 30 km. Wat een waanzinnig gevoel! Je zit in de trein, je voelt dat hij een stukje omhoog gaat en dan zoef je weg. In de trein kun je de snelheid bijhouden en je ziet dan gewoon 431 km/h staan! De auto's op de snelweg lijken wel stil te staan. En dan komt er opeens een andere Maglev voorbij! Je krijgt een dreun vanhet glas, je ziet een stukje trein en hij is voorbij. Echt onvoorstelbaar! Aangekomen bij de luchthaven gingen we natuurlijk weer terug. 60 km in ongeveer een kwartiertje, met instappen, uitstappen, optrekken en afremmen, wat een ervaring. Dat was dus de snelste trein ter wereld.

Vervolgens naar de Jin Mao toren, om met een hele snelle lift naar de 88ste verdieping te vliegen. 340 m omhoog en 45 sec. latersta je in China's grootste uitzichtplatform van wel 1520 m2. Terwijl we daar waren trok het zicht langzaam weer open en konden we zelfs tot de Chinese Zee kijken. Je kon niet anders dan bliven kijken naar het uitzicht over de stad. In het midden staat een glazen koepel en dan kijk je van boven helemaal naar beneden, naar de lobby. Zelfs ik kreeg even wat kriebels toen ik naar beneden boog om te kijken. We hebben boven nog een heerlijk kopje koffie gedronken, een parel uitgezocht en toen moesten we echt weer verder. Het was tijd voor de lunch. UItzicht op de Huang Pu, vanaf Pudong en het eten was zalig!

Daarna was de keuze om ergens in de stad afgezet te kunnen worden of weerterug te gaan naar het hotel. Wij wilden met zijn vieren (met Marianne en Anthoin) graag naar het Shanghai Urban Planning and Exhibition Centre. Dat was dus echt fantastisch! Wat een goed beeld krijg je van de stad op deze manier. Levensgrote maquettes, platen van vroeger en nu en een film zoals in het omniversum, waar je als het ware zelf door de stad vliegt. Op de bovenste verdieping was er een tentoonstelling van propagandaposters over bijv. Mao. Ook had je hier mooi zicht op de stad en het Shanghai Museum.

2 Uurtjes later (ze waren voorbij gevlogen) zijn we nog even wezen shoppen en na een heerlijk Haägen Dasz-ijsje was het echt tijd om naar het hotel te gaan. We hebben een taxi aangehouden en gelukkig ging dat vrij snel, want in een stad met 23 milj. inwoners en rond zessen heeft iedereeen haast natuurlijk.

Om zeven uur hadden we in de lobby afgesproken met de groep. Vanavond hebben we een gezamenlijk laatste etentje. Voor Cor werd er door John en Anthoin, als een soort tweemans-act een stukje opgevoerd om hem te laten weten hoe tevreden we waren met hem als gids. Cor heeft vaak van het programma afgeweken om tegemoet te komen aan onze wensen of omdat de situatie daarom vroeg. Ook deed hij dat met veel humor en dat spreekt ons natuurlijk aan. Omdat hij in Yangshuo op zo'n geweldige roze damesfiets meefietste, terwijl wij op een mountainbike fietsten, vonden we dat zijn outfit niet compleet was zonder roze petje (voor de herkenbaarheid van de gids.........) Natuurlijk een geintje, maar dat kon hij wel waarderen. Verder gaven we hem een kaart en hadden we wat geld ingezameld als startbedrag voor een nieuw te kopen (digitale) camera. In het hotel hebben we nog even een drankje gedronken en toen was het echt tijd. Morgen vroeg op, naar de luchthaven en dan vliegt de KLM ons weer naar huis. De naam van deze reis is Veelzijdig China en dat is precies in één woord samengevat wat deze reis was: veelzijdig! We gaan weer naar huis met een rugzak vol met nieuwe ervaringen, we hadden het niet willen missen.

Bedankt dat jullie allemaal zo meegeleefd hebben. Wij hebben genoten van jullie reacties op de verhalen en de foto's. We zien jullie graag op de volgende reis weer terug!

Liefs, John en Ingrid

Shanghai

Woensdag 24 augustus

Vandaag naar Shanghai, maar eerst nog ontbijten in het gezellige Yangshuo. Het regende! Wat een geluk dat we dat gisteren niet hadden met al die buitenactiviteiten. Met de bus was het nog 2 uur rijden naar de luchthaven van Guilin. Het was opvallend stil in de bus. Wijzelf hebben ook een groot deel van de rit geslapen. Het was een drukte van belang op de luchthaven, maar doordat we als groep konden inchecken, mochten we naar een aparte, lege balie, heerlijk natuurlijk. Dat gaf ons ook de tijd om een kop koffie te drinken. Dit was de laatste binnenlandse vlucht en ook de langste, hij duurde bijna twee en een half uur en we kregen een lunch aan boord (daar was niet iedereen over te spreken............).

Op de luchthaven van Shanghai aangekomen liepen we zoals gewoonlijk naar de bagageband en nog voordat we met de roltrap beneden waren, zag ik onze koffers al over de band gaan! Bij mijn koffer was er een wieltje af. Bij de balie hebben we dat gemeld en na het invullen van wat papieren kregen we te horen dat er morgen iemand naar het hotel zou komen om de koffer te repareren. Ik hoefde alleen de koffer maar bij de balie in het hotel achter te laten (leeg), goed geregeld, vonden wij. Tja en toen zaten we opeens in Shanghai. Van het platteland naar een stad met 25 miljoen inwoners, het was wel weer even wennen. De temperatuur was zeer aangenaam en het miezerde zo nu en dan. Eerst naar het hotel toe. Tijdens de rit vertelde JingJing, oftewel Cathy (alle gidsen hebben naast hun Chinese naam ook een Engelse naam om het voor de toeristen wat makkelijker te maken) van alles over de stad. Shanghai is het financiële centrum van China. Onze eerste indruk: wat ziet het er modern uit. Zo nu en dan zie je wat, oude, laagbouw tussen die hoge flats in en dat is een raar gezicht, ook omdat die paar huisjes er vaak zo vervallen uitzien. Ons hotel staat ook in zo'n buurt. Veel vervallen huisjes en er omheen hoogbouw, brede straten en bijv. een Mac en een KFC. Het is een raar idee dat Shanghai zo kort geleden alleen nog maar een vissersdorpje was.

Aan het eind van de middag reden we naar de Bund toe, dé boulevard van Shanghai. Het doet ons erg denken aan Hongkong. Aan het water en aan de overkant al die gigantische gebouwen. Dit is het zakencentrum van Shanghai, Pudong. Hier staan een aantal van de hoogste wolkenkrabbers ter wereld. We hebben wat over de Bund geslenterd en zijn daarna neergestreken in een aardig koffietentje voor een heerlijk stuk gebak en een zeer grote mok cappuccino. Om half 7 was er afgesproken te gaan eten. Dat smaakte goed. Na het eten op naar de haven voor een tocht over de Huang Pu, de Gele Rivier, want het is een fantastisch gezicht over de rivier te varen terwijl alle gebouwen zo mooi verlicht zijn en dat was het! Een zalige avondtemperatuur, de stoeltjes stonden voor ons klaar op het bovendek en we hadden eersteklas zicht op de verlichte skyline van Shanghai. Een perfect begin van onze driedaagse Shanghai.

donderdag 25 augustus

Het regent?! Tja, als het dan moet regenen deze vakantie, dan maar in Shanghai en dan ook maar vandaag. Vandaag staat namelijk Shanghai Museum en de zijdefabriek op het programma. Gelukkig is de temperatuur zeer aangenaam (26 graden) en vertrekken we met regenjassen en paraplu's naar het museum. Het gebouw op zich is al een bezoek waard, het is gebaseerd op een ding-pot uit de Shang-dynastie. Je ziet ‘een ronde hemel en een vierkante aarde'. Het gebouw staat aan het Volksplein en stamt uit 1994. In het museum vind je stukken die 5000 jaar Chinese geschiedenis bestrijkt, van de steentijd tot de Qing-dynastie. Het museum zelf stamt uit 1952, maar het huidige gebouw werd dus weer heropend in 1994. In het museum is een collectie van jade, meubels, kalligrafie, munten, kleding, brons, keramiek en er zijn tijdelijke tentoonstellingen. De tijdelijke tentoonstelling die wij zagen was Maori-kunst uit Nieuw-Zeeland. Tijdens ons bezoek werden Cor en JingJing constant gebeld door Southern China, de vliegmaatschappij, i.v.m. mijn koffer. Vragen als, welk hotel, wat moet er gebeuren, etc, werden gevraagd. Informatie die al bekend was, maar waarschijnlijk niet bij de juiste persoon. Na heel veel gebel kwam het er op neer dat het te lang zou duren om de koffer te repareren. Doe maar niet, zeiden wij, laat maar zitten en geef de koffer niet mee. Vervolgens werden we weer gebeld (we waren ondertussen in de zijdefabriek) en werd er gegarandeerd dat de koffer naar de fabriek kon worden gebracht en morgenavond weer terug zou zijn in het hotel. 100% zeker? Ja, 100% zeker, zei ook onze gids. Oké, doe dan maar, zeiden wij. Nog geen 5 minuten later kwam JingJing naar ons toe en zei dat ze hadden gebeld en dat de koffer gerepareerd en al klaar stond bij de balie in het hotel! Ook dat is China.............

Maar goed, we hadden genoten van ons bezoek aan het museum en de zijdefabriek, de lunch ging er weer in en toen vervolgden wij onze weg naar de Yu Yuan (de Mandarijntuinen) en de Bazaar die erbij hoort. In de tuinen vind je veel rotspartijen uit de Ming-periode die de grotten en ravijnen van Zuid-China symboliseren. Boven op de witte muren ligt een kronkelende draak. Hij heeft slechts 3 klauwen en niet 5, zoals de keizerlijke draak. Op deze manier konden ze de eigenaar, Pan Yunduan, niet pakken op het feit dat hij draken in zijn tuin had, want je mocht natuurlijk niet de keizerlijke toorn opwekken! Het winkelen in de Bazaar werd wat minder, want het regende behoorlijk op dat moment. Ons plan om daarna nog te gaan winkelen hebben we laten varen. We zijn weer naar het hotel gegaan, hebben ons gedroogd en verschoond en met Marianne en Anthoin een eetafspraak gemaakt. We hebben ook nu weer, eigenlijk ordinair zitten schransen in de KFC, maar wat smaakte het toch goed! Een lekker ijsje toe en toen op zoek gegaan naar een ATM, want het zakgeld moest nog even aangevuld worden. Marianne stapte op een agent af, maar voordat ze de vraag had kunnen stellen, pakte hij zijn mobieltje, knikte ons vriendelijk toe, schreeuwde naar de overkant en er kwam een tweede agent bij. De eerste zocht nog steeds iets op zijn mobieltje en een derde kwam erbij staan. We hadden nog steeds niet onze vraag gesteld! We kregen er eigenlijk een beetje de slappe lach van. Vervolgens kwam er een agent op een fiets aan, de overige drie agenten keken enigszins opgelucht, want.........deze sprak Engels! Wij vroegen simpelweg waar de dichtstbijzijnde ATM was en kregen antwoord: Hier rechts om de hoek. Toen hij dit vertaalde naar zijn collega's moesten ze er wel erg om lachen, ze dachten dat wij ergens anders hulp voor nodig hadden. Lachend vervolgden wij onze weg. Weer terug in het hotel een fles wijn besteld en wat bier en toen kwam de rest van de groep er ook aan. Nog meer wijn en bier later en vele verhalen verder zijn we toch maar gaan slapen. Het was weer een geslaagde en gevulde dag.

Nu is het tijd om lekker te gaan slapen.

Kus!

Varen op de Li rivier en fietsen in Yangshuo

Dinsdag 23 augustus

Opstaan, ontbijten, koffers dicht en in de bus. Vandaag gaan we zo'n 5 uur varen over de Li rivier. De koffers worden door de bus al naar het eindpunt gebracht, zodat wij alleen met ons dagrugzakje hoefden te lopen.We kregen beneden op de boot plaatsen toegewezen en zodra de boot ging varen, mochten we ook bovendeks. De boottocht van Guilin naar Yangshuo gaat door een landschap dat uit een Chinees schilderij lijkt te komen. De rivier stond erg laag, wat betekende dat we ook langer konden varen. Steile karstheuvels van zo'n 300 m hoog, dorpjes en bamboebossen, alles passeerde de revue. Je ziet veel bamboevlotten en mensen die tussendoor aanlegden om iets te kunnen verkopen. Aan boord kregen we ook een lunch. Onderweg werden we gewezen op een aantal bijzondere plekken. Een van die plekken is de tekening die je ziet op een briefje van 20 Yuan, een andere is de drakenkopheuvel, een heuvel die zou lijken op een draak met opengesperde kaken. Het was allemaal even mooi om te zien.Eindpunt van de tocht was Yangshuo, de temperatuur was ondertussen aardig opgelopen en we moesten nog een aardige wandeling maken door de zeer toeristische straatjes van Yangshuo. De sfeer proefde je al gelijk. In het hotel aangekomen kregen we even een uurtje om ons op te knappen en vervolgens kon er voor de middag gekozen worden om te fietsen of met een electrokar door het landschap te rijden. Wij wilden graag fietsen en wat hebben we er van genoten! Allereerst was het bijzonder om nu zelf aan het krankzinnige verkeer deel te nemen. Ze rijden trouwens echt om je heen! We reden vrij snel het stadje uit om via keienweggetjes, zandweggetjes, etc. tussen de karstheuvels en de rijstvelden te fietsen. Wat een fantastische rit! Je kwam ogen tekort, al was het alleen maar omdat je ook goed op moet letten waar je fietst! Een buffel met een boer erop, velden met jonge rijstplantjes, karstheuvels in alle tinten grijs, bootjes die varen over de rivieren, het was allemaal even mooi. Onderweg zijn we bij de Giggling tree gestopt voor verse, warme appelgebak (heeft Cor van te voren doorgebeld; hier heeft hij punten mee gescoord.........)en koude drankjes. Smullen was dat. Voor de tweede helft begaven we ons weer langzaam richting Yangshuo, onderweg kwamen we de andere helft tegen in de electrokar, grote lol natuurlijk. Bezweet, maar zeer voldaan kwamen we weer bij ons hotel aan. Lekker even opfrissen en toen naar de.....KFC! Gewoon om eens lekker te kunen schransen en grote happen te kunnen nemen. Toen was deze dag nog niet om, want er stond nog iets spectaculairs op het programma; een show, die werd opgevoerd op de Li rivier. Het theater biedt plaats aan maar liefst 2600 mensen en die moeten er natuurlijk allemaal zo snel mogelijk in. Op een avond worden er twee shows opgevoerd. Wanneer de eerste show nog speelt, worden de mensen voor de tweede show op een bepaalde plek verzameld en ga je via een mooie wandeling onder groen verlichte bamboebossen door. De eerste voorstelling is dan afgelopen en die mensen worden het theater weer uitgeleid naar de plek waar de mensen voor de tweede voorstelling net binnengekomen zijn. Chinese grondigheid! We zaten op geweldige plaatsen met zicht op de rivier, die je niet ziet, je weet dat het er is, maar het is inktzwart.....tot de show begint en dan wordt er een waar spektakel opgevoerd met veel licht en verrassingseffecten. De maker van deze show is dezelfde als die van de openingsceremonie ven Beijing 2008, dan weet je het wel! Na ruim een uur vermaak weer proberen terug naar de bus te komen en weer naar het hotel, wat een dag!

Morgen vroeg op, met de bus naar de luchthaven van Guilin en dan naar Shanghai, voor het laatste deel van de reis. De foto's zetten we er later op, dat lukt niet met deze internetverbinding.

Groetjes van ons en wat vinden we het toch leuk om al jullie reacties te lezen. Bedankt daarvoor!

De rijstvelden in Longsheng

Zondag 21 augustus

Een zeer rustige ochtend, uitgebreid ontbijt gehad op grote hoogte en toen geluierd op de kamer. 8 Uur journaal van de vorige avond gekeken, spelletje gespeeld, boekje gelezen. Afijn, om 11.30 uur stonden we beneden met de koffers. We gingen naar het Cui Hu Gongyuan, oftewel het Green Lake-park. In dit park zijn paviljoentjes, bruggen en vijvers. Overal waar je keek zag je bloeiende waterlelies. Het was een prachtig gezicht. Het was ondertussen zeer warm geworden en in het park liep je op veel plekken heerlijk beschut. Vandaag is het zondag, dus veel families te zien in het park, een gezellige drukte. We kochten een zakje verse pistachenootjes en begaven ons naar een koffietentje. Lekker buiten zitten, genieten van een bakkie koffie en mensen kijken, niets leuker dan dat. Bij het afrekenen ontstond er lichte paniek bij de dames van het tentje. Ik geloof dat ze niet helemaal wisten hoe ze eigenlijk moesten afrekenen. Wij wisten allemaal precies wat we moesten betalen, maar dat hadden ze zelf niet helemaal door, geloof ik. Cor telde op een gegeven moment resoluut het pakje geld wat ze ondertussen hadden, drukte het bij de dames in de handen en toen liepen we weg. Koffie met vermaak was het!

Tijd voor een late lunch en een bezoek aan een parelwinkel. Het eten was vandaag niet helemaal je van het en het is te merken dat we ondertussen toch wel trek beginnen te krijgen in Hollandse pot. De schotels die lekker zijn vinden we allemaal lekker en die zijn dan ook zo op. Het eten met stokjes gaat ons allemaal bijzonder goed af en het lijkt wel of we nooit anders gedaan hebben. De soep is iedere keer weer een verrassing; krijgen we de soep aan het begin of aan het eind, is het koud of warm, is het gekruid of niet, etc. Marianne is onze soepvoorproefster geworden. Is de soep lekker dan wordt hij vaak tot de laatste schep leeggegeten, maar het komt ook regelmatig voor dat er helemaal niets van wordt gegeten. John moet er ook nog eens goed om denken dat hij niet met zijn open kies eet, soms vergeet hij het even en dat wordt beloond met een pijnscheut. Bij het eten kun je kiezen uit bier, cola, sprite of water. De gids komt er altijd even bij staan om uitleg te geven over het eten en gaat vervolgens met de chauffeur van de bus ergens anders wat eten. Vaak komt er aan het eind nog een bordje watermeloen, soms wat ander fruit en soms helemaal niets. Anthoin spaart de etiketten van de bierflesjes voor het thuisfront en aangezien we in iedere provincie een ander soort bier krijgen houdt dat de mannen wel even bezig. Na de parelwinkel, waar een bezoek aan het toilet bepaald geen happy-stop te noemen was, reden we naar de luchthaven. Deze bevindt zich gewoon midden in de stad! Dat was goed te merken tijdens het opstijgen, je kon bijna in de flats naar binnen kijken. Het was helder weer en het zicht was geweldig. Hoe dichter we bi Guilin kwamen, hoe groener het werd. In het vliegtuig kregen we zowaar een avondmaaltijd en na iets langer dan een uurtje vliegen landden we alweer op Guilin. We bevinden ons in tropische gebieden en dat is te merken ook! Een vochtige, broeierige warmte kwam ons tegemoet, maar..........na Beijing deert die warmte ons niet meer.........

Emily, de nieuwe gids wachtte ons alweer keurig op. De bus bracht ons in 45 min. naar het hotel. Cor had ons al voorbereid op een kamer die ongelooflijk zou zijn en dat was het inderdaad! Het lijkt wel een huis; een woonkamer, een slaapkamer, die zo mogelijk nog groter is dan de woonkamer en daar bij nog eens een aparte keuken en eetkamer. Het is niet iets wat je aan het hotel af ziet als je aankomt.

Op de kamer hebben we eerst even uitgebreid geskypet en gebeld en toen lekker gezeten met een mok cappuccino, nadat we de keuze hadden gemaakt in welke ruimte we naar de tv zouden kijken..........decadent hè?

Maandag 22 augustus

Heerlijk geslapen! We liepen naar de grote ontbijtzaal toe en John wilde al naar de jus d'orange lopen, maar de dames daar wisten niet hoe gauw ze ons naar een andere, kleinere ontbijtzaal moesten leiden. Wat bleek, daar was de zaal voor het western breakfast. De grote zaal zat al vol Chinezen, in de kleine zaal zaten we met z'n tweeën te ontbijten. Veel keus en erg lekker. Na het ontbijt nog even relaxen op de kamer en de tas ingepakt voor vandaag. De rit naar Longsheng was lang, maar prachtig! Van de karstbergen in de stad naar de rijstterrassen op het platteland. Deze bergen horen bij een keten van 1000 m hoge, steile bergen die bekend staan als de Longji Titian (Drakenruggengraat-terrassen) Op de lagere en middelste hellingen hebben de Zhuang de rijstterrassen aangelegd. De Zhuang zijn de grootste etnische minderheidheid in China. Ze wonen in traditionele houten huizen. De vrouwen van de Zhuang laten hun haar groeien. Het wordt maar één keer in hun leven geknipt en dat is als ze 18 worden. Het is een bijzonder gezicht. Wij zijn naar het dorpje Ping An gegaan en vandaar uit hebben we ongeveer een uur gewandeld tot aan de top waar we werden beloond met een werkelijk spectaculair uitzicht! Onderweg was er veel te zien, niet alleen mooie uitzichten, maar ook het leven in de dorpjes maak je van dichtbij mee. Op de top bleven we nog lekker even genieten voordat we weer naar beneden gingen. Halverwege hebben we in het dorpje geluncht. Dat smaakte geweldig en niet alleen omdat je na zo'n wandeling wel trek hebt gekregen, maar ook omdat het gewoonweg lekker was, niets was te gekruid, het was allemaal even lekker. We zaten buiten op het terras en onder het eten was het ook genieten van het uitzicht. Toen we bij het beginpunt van de wandeling aangekomen waren, werden we eerst met een kleiner busje verder naar beneden gebracht en daar stond onze grote bus alweer klaar. In Guilin bij het hotel aangekomen zijn we eerst een supermarkt ingegaan voor wat koude flesjes fris en een lekker koekje en toen naar ons ‘huis' om koffie (met een koekje) te drinken en ons op te knappen. 's Avonds konden we, als we dat wilden, met een boot op de Li rivier varen om te kijken hoe de vissers daar met behulp van aalscholvers vissen vangen. De Chinezen hebben dat duizenden jaren gedaan en in het Zuiden gebeurt dat nog steeds. De vissers gaan 's nachts met hun vlot het water op. Hun aalscholvers dragen een touwtje om hun nek, zodat ze de vis niet doorslikken. Dierenmishandeling denk je dan (net zoals wij), maar de aalscholvers zitten niet aan een touw vast aan de boot. Als ze ‘beet' hebben, zwemmen ze zelf naar het vlot terug en de visser haalt de vis uit de bek van de aalscholver. Hij ‘praat' ook echt met ze. We hebben het van heel dichtbij mee mogen maken. Het enige jammere is dat de visser de vogel bij de nek beetpakt om de vis uit de bek te halen; dat ziet er niet zo vriendelijk uit. Het was bijzonder om dit van dichtbij, in het donker, op het water, mee te maken. Daarna hebben we nog even kunnen genieten van de twee pagodes op het water. De zonnepagode van goud en de maanpagode van zilver en dat alles zeer mooi verlicht natuurlijk. De avond hebben we afgesloten door met Marianne, Anthoin en Cor gezellig ergens buiten een drankje te drinken en verhalen te vertellen. De temperatuur is broeierig te noemen, maar dat maakt wel de sfeer in zo'n straatje. De brandweer kwam nog langs met loeiende sirenes, om minuten later weer terug te keren, precies bij ons. Er zaten aardig wat mannen in die hele grote wagen. Er komen drie mannen uitgelopen en één van die mannen heeft een brandblusser bij zich. Hij loopt op z'n dooie gemak achter een dame aan die blijkbaar heeft gebeld. Vooral geen paniek........ook dat is China?!

Morgen varen op de Li rivier naar Yangshuo.

Dynamic Yunnan

Vrijdag 19 augustus

Laatste nachtje in Dali. Om 8.00 uur zaten we alweer in de bus voor de rit naar Kunming. Kunming ligt op dezelfde hoogte als Dali. We blijven nog steeds in dezelfde provincie, Yunnan, maar deze provincie heeft wel een weergaloze verscheidenheid aan landschappen, klimaat en volken. Van het Tibetaans Hooglandschap (Lijiang) tot tropische regenwouden en vulkanische vlakten. In yunnan woont eenderde van China's etnische minderheden. Kunming is de hoofdstad van deze provincie. De stad heeft de bijnaam Stad van de Eeuwige Lente, dankzij het klimaat en de vele bloemen. Rond een uur of 12 kwamen we in Kunming aan. Lisa, onze gids en giechelbek, stond al klaar bij het lunchrestaurant. Na de lunch viel de groep uiteen in tweeën. De ene helft ging naar het Minderhedenmuseum en de andere helft, waar wij bij zaten, ging met de stoeltjeslift omhoog naar de Westelijke bergen, om vervolgens 800 treden omlaag te dalen. Het weer was prachtig en het uitzicht over de stad, het meer en de bergen maakte het des te mooier. Onderweg naar beneden vertelde Lisa veel over wat we zagen. Er was veel te zien aan stonecarving . We liepen onder de drakenpoort door en als je de bol bovenaan de poort aanraakt, komt je mooiste droom uit. Beneden aangekomen gingen we naar Yuantong Si, het grootste boeddhistische tempelcomplex van Yunnan. De poort dateert nog van de Mingperiode. Het verhaal gaat dat de tempel is gebouwd om de draak in de vijver tot bedaren te brengen. Helaas konden wij geen draak vinden in de vijver, wel heel veel schildpadden en vissen........

Na dit bezoek was het tijd om naar het hotel te gaan, waar we de rest van de groep weer zagen. Het hotel is werkelijk schitterend, heerlijk om hier even te relaxen. Op de kamer staat zelfs een computer met internetverbinding. 's Avonds hebben we gegeten in het draaiende restaurant op de 23^ste verdieping. Het was natuurlijk geweldig om het langzaam donker te zien worden en de lichtjes van de stad te zien.

zaterdag 20 augustus

Het ontbijtbuffet was in hetzelfde restaurant, echt genieten! Vandaag stond Het Stenen Woud op het programma. Lisa stond ons al op te wachten en na een voorspoedige rit kwamen we aan in Shi Lin (het Stenen Woud). De kalksteenzuilen hier zijn een beroemd natuurwonder en de populairste bezienswaardigheid van Yunnan. De grillige rotsformaties hebben fantasierijke namen, bijv: Neushoorn die naar de Maan kijkt en Eeuwige Schimmel. Sommige zijn wel 30 m hoog! En dan te bedenken dat je kijkt naar een oceaanbodem, want 270 miljoen jaar geleden was hier dus een oceaan. Door de eroderende werking van wind en regen zijn deze vormen geslepen. Er zijn veel kronkelende paden, vijvers en uitkijkpunten. Het weer was super aangenaam om te wandelen. Shi Lin is de geboortegrond van de Sami, een ondergroep van de Yi. Ze hebben hun eigen geschreven taal, met wel zes dialecten! De Sami staan bekend om hun borduurkunst. Veel Sami werken in het park als gids of danser. We hebben heerlijk rondgelopen in het park en kunnen genieten van alles wat we om ons heen zagen. Op sommige plekken was het zo rustig dat je de vogels kon horen fluiten. Na de lunch vertokken we weer richting stad. De rest van de middag hebben we rustig doorgebracht, beetje rondgelopen en geluierd. 's Avonds weer in het draaiende restaurant gegeten. Het is een buffet, dus kun je kiezen wat je lekker vindt. Het is een mix van Westers en Chinees én..........ijs met pannenkoekjes toe!

De dag was nog niet om, want we gingen 's avonds ook nog eens naar een spetterende voorstelling in de stadsschouwburg. We gingen er met de hele groep naar toe. De voorstelling heet Dynamic Yunnan en laat een groot deel van de minderheidsgroepen in Yunnan zien. Het was een zeer kleurrijke aaneenschakeling van dans, trommels en muziek. De tijd vloog om! Dit is de derde voorstelling die we hebben gezien en we vonden, ondanks de vorige twee geweldige shows, dit toch wel echt knallen! Na de voorstelling stond de bus al weer keurig op ons te wachten en reed ons weer naar het hotel toe. We hebben nog een week te gaan, maar we kunnen nu al oprecht zeggen dat deze reis zeer veelzijdig is. Je maakt kennis met ontzettend veel aspecten van China en je blijft je verbazen.

Morgen wacht ons een zeer relaxte dag, de ochtend voor vrije besteding en 's middags naar het park. Rond een uur of 6 vliegen we naar Guilin.

Groetjes van ons

Plassen in een gootje en prachtige uitzichten!

woensdag 17 augustus

Lekker vroeg op vandaag; ontbijten en alvast de koffers ingepakt (dichtgedaan, want we hadden er bijna niets uitgehaald). Om 8.00 uur waren we al op pad. Het was zeer rustig in de straten en het was leuk om alles wakker te zien worden. Van een vrouwtje die op straat haar haren aan het wassen was, tot de tentjes die al aan het kokkerellen waren om de mensen van ontbijt te kunnen voorzien. De gebakken sprinkhanen, larven en kippenklauwtjes staarden ons aan. We zijn naar het grote plein gelopen en bij KFC hebben we een heerlijke grote beker koffie gedronken. Toen zijn we doorgelopen naar Black Dragon Pool. Dit is een groot park met een marmeren boogbrug. Hier vind je ook de bronnen die de vele waterwegen voeden die door de oude stad stromen. 's Ochtends vroeg komen de mensen om aan Tai Chi te doen. Weer terug in het oude gedeelte nog even genieten van alle gezellige straatjes. Toen was het al weer tijd om te lunchen. Dit keer met een vrouwentafel en een mannentafel. Marianne en ik wilden de boel wel eens omgooien. Voor ons vrouwen was er een fijne bijkomstigheid: wij waren met zijn 5-en en de mannen met zijn 8-en! Het was een zeer gezellige en ook heerlijke lunch. Vervolgens allemaal de bus in voor de tocht naar Dali. Onderweg was er veel te zien. Bij een mooi uitzicht ook nog even gestopt en verderop was het voor de dames tijd voor een happy-stop. Nou, dat was ook weer een ervaring op zich. Bij de ingang stond een mannetje geld te innen. Dat moet dan toch wel een luxe toilet zijn zou je denken. Echter, niets was minder waar! Je ziet de koeien wel eens op een rijtje uit een gootje drinken, zo moesten wij op een rijtje in een gootje plassen. Gezellig naast elkaar. Halverwege de rit gestopt bij een benzinestation om wat drinken in te slaan. We kochten er ook nog wat chips en een ijsje bij en moesten 19 Yuan betalen. We dachten dat ze een foutje maakte! 2 Euro! Met een lach op het gezicht de bus weer in en toen stonden we zo'n 5 km verderop stil. File door een ongeluk, ook aan de andere kant van de berg. Cor zei dat het wel eens lang zou kunnen gaan duren. Een 2-baansweg en dan sta je stil, maar op de andere helft proberen zoveel mogelijk auto's in te halen. Dat gebeurt natuurlijk ook aan de andere kant en je snapt wat er dan gebeurt. Niemand kan meer een kant op. Er kwam een politiewagen en een takelwagen langs, maar het duurde wel even voordat die op de plek van het ongeluk waren. Ondertussen werd het langs de kant van de weg drukker en drukker, want je wil ook wel even de benen strekken en wat frisse lucht halen. Gelukkig hadden we net drinken ingeslagen. De verrekijkers kwamen tevoorschijn, want we konden nu ook ongegeneerd voor ramptoerist spelen. Dit soort gebeurtenissen geeft ook weer gespreksstof. Na een hele tijd zagen we de takelwagen weer, nu met een gehavende auto erop. Die auto werd even verderop van de takelwagen afgehaald en geparkeerd. Toen ging de takelwagen weer terug om een andere te halen. Eindelijk konden we weer rijden, een paar honderd meter tot er weer auto's op de andere rijbaan stonden. We reden langs de plek van de gehavende auto's, eentje zag er ernstig uit; waarschijnlijk onder een vrachtwagen terechtgekomen. Na nog wat gevaarlijke situaties onderweg (je moet af en toe gewoon de andere kant op kijken) kwamen we in Xizhao aan om Frank, de Chinese gids op te pikken. Vanuit Xizhao was het nog maar een klein eindje naar Dali. Ook dit is een plaatsje met een oud centrum waar in een aantal straten geen auto's mogen komen. Met Marianne en Anthoin een eetafspraak gemaakt en Cor daarbij ook uitgenodigd. Toen we net zaten liepen Rory, Alan en Sheila ook langs en die kwamen er ook bij zitten. Na een verrukkelijk vers watermeloensap en een kokosmelksap hebben we een lekkere (grote) beefsteak besteld op een gloeiende plaat. Die smaakte wel zo goed! Ondertussen heerlijk mensen kijken, want we zaten buiten op het terras in een druk straatje. Na het eten zijn John en ik nog even doorgewandeld. Niet te laat naar bed gegaan, want we waren wel aan onze nachtrust toe.

donderdag 18 augustus

Ontbijten en op weg naar het Er Hai-meer. Dit is een groot meer in de vorm van een oor en we gaan er een boottochtje maken. Met zijn 10-en (Thomas en Anouk gingen niet mee) werden we in een grote tourbus gestopt, dus lekker alle ruimte en reden we naar de haven toe. Een enorme drukte, de boot was drie dekken hoog, maar......wij werden naar een klein bootje geleid en toen hadden we dus een bootje voor ons groepje alleen! Wat een luxe was dat. We voeren naar het grootste eiland in het Er Hai-meer, het Jin-suo eiland. De tocht duurde ruim een half uur, het weer was geweldig en de uitzichten prachtig. Op het eilandje kregen we een rondleiding van Frank en mochten we zelfs bij een familie thuis kijken. Dit zijn Bai-mensen en één van de minderheidsgroepen van China. Het overgrote deel is Han en daarnaast zijn er nog 54 andere bevolkingsgroepen. De mensen op dit eiland leven vooral van de visvangst. Opvallend is ook hier dat de vrouwen al het werk doen en de mannen eigenlijk maar een beetje rondlummelen. En met werk bedoel ik dus ook echt zwaar werk! Het tillen van 40 kilo aan puin is niets. In een barretje hebben we een kopje koffie gedronken en kwam er een dame langs met cactusvruchten. We hebben er een aantal gekocht en het was heerlijk! Lekker fris en zoetig. Het leek een beetje op kiwi. Daarna een tempeltje in geweest en toen weer terug op de boot. Op weg naar de lunch brachten we nog even een bliksembezoek aan een marmerfabriek. 's Middags hebben we de stadsbus gepakt naar San Ta Si. Deze busrit was ook weer een ervaring op zich. Voorin zat een klein meisje die allerlei gebaren maakte bij een liedje die je in de bus hoorde. Het was een vrolijk liedje en aan de gebaren kon je zien dat het over nummers ging. Marianne en ik probeerden zo goed mogelijk mee te doen. De rest van de bus moest er erg om lachen, het meisje ging overigens onverstoorbaar verder met haar lied. Bij de drie pagodes zijn we uitgestapt. Deze drie pagodes zijn het symbool van Dali. Ze stonden ooit binnen de muren van Chongwen Si, die in de Qing-tijd werd verwoest. De vierkante Qianxun Ta is de hoogste van de drie. Hij is wel 70 m hoog! Het is ook de oudste, de pagode stamt uit ca. 800. De twee kleineren zijn 43 m hoog en stammen uit de 11^de eeuw. Ze dienden niet alleen als reliekhouders, maar moesten ook de goden gunstig stemmen, zodat ze bescherming zouden bieden tegen natuurrampen. Voor de Qianxun Ta staat een tekst afgebeeld en vertaald wordt dat: ‘Onderwerp voor eeuwig de bergen en rivieren'. Frank heeft ons meegenomen en ‘gegidst' tot aan de belltower. Daarna mochten we zelf verder of terug. John en ik hebben ons eerst nog in traditionele kledij verkleed en wat foto's door Anthoin laten maken. Superleuk was dat! Daarna is de helft terug gegaan naar het hotel en zijn wij met de familie Miedema helemaal tot het eind van het tempelcomplex gelopen, 2 km verder en iedere keer een stukje omhoog. Het is een nog groter complex dan de Verboden Stad! Helemaal aan het eind kon je een toren beklimmen met een uitzichtplatform. Werkelijk schitterend om aan de ene kant het hele tempelcomplex te kunnen overzien met de drie pagodes en het Er Hai-meer en aan de andere kant de bergen. Je kon ze bijna aanraken! Toen natuurlijk weer teruggelopen naar het begin en toen besloten we om ook maar terug naar het hotel te lopen, uiteindelijk was dat ook maar 2 km en dan loop je gezellig door de straatjes. Zonder misgelopen te hebben kwamen we na een half uurtje weer bij het hotel aan. Daar hebben we eerst wat thee op traditionele wijze gedronken en om half 8 hadden we een eetafspraak met Marianne en Anthoin. Cor kwam ook mee en we hebben ontzettend gezellig gezeten, gegeten, gedronken en gekletst in een evenzo gezellig straatje!

Tot later!

Een Boeddha van 71 m hoog en genieten in Lijiang.

Maandag 15 augustus

Vanochtend was het niet zo vroeg. Rustig aan ontbijten en de koffer inpakken. Om 9.00 uur in de bus naar Leshan. Dit is een ingelaste dagtrip, deels omdat er een vraag vanuit de groep kwam en deels omdat de vlucht naar Lijang eenlatere vluchtis geworden. De koffers gaan dit keer mee met de bus. Het is ongeveer 3 uur rijden naar Leshan. Hier staat het grootste Boeddhabeeld ter wereld. Het is 71 m hoog en alleen de voeten al zijn ruim 8 m! Het beeld heet Dafo en betekent Grote Boeddha. Hij is uitgehouwen in het rode zandsteen van de heuvel Lingyun aan de samenvloeiing van de drie rivieren Min, Dadu en Qingyi. Een monnik (Haitong) nam het besluit in 713 deze Boeddha te bouwen om de schepen die langskwamen bescherming te bieden. Het bouwen heeft 90 jaar geduurd. Het complex staat ook op de werelderfgoedlijst van UNESCO. In de tijd dat Dafo gebouwd werd, verrezen op Lingyun en de aangrenzende heuvel Wuyou nog andere tempels. Alles is met een netwerk van paden en bruggetjes met elkaar verbonden. Het Boeddhabeeld moet elke tien jaar worden ontdaan van plantengroei en vervuiling.

In de bus nog even Chinese les gehad. Na een half uurtje waren we de stad uit en reden we door het platteland. Ook leuk om weer eens wat anders te zien dan alleen maar hoge gebouwen in een stad. In Chengdu zul je nooit de zon zien schijnen, ondanks dat het zo vreselijk warm is. Dit komt door de hoge luchtvochtigheid van o.a. de bergen om Chengdu heen. Vervuiling is ook een oorzaak. Onderweg hebben we nog even een ‘happy-stop' gemaakt. Daarmee bedoelen de Chinezen een plaspauze. Hier konden we ook nog een theeplantage (deels) bewonderen. In Leshan aangekomen zijn we vanuit de bus op de boot gestapt en konden we zo vanaf het water het Boeddhabeeld bewonderen. Het is dus echt groot! Zeker als je de mensen er naast ziet. Na de boottocht zijn we gaan lunchen in een wel zéér lokaal restaurantje. Via achterdeurtjes en trappetjes kwamen we in een ruimte terecht waar twee tafels stonden. Het was niet warm, nee het was gewoon smoorheet om het maar even plat te zeggen. Zelfs onze gids had er last van. Na de lunch zijn we naar het hoofd van de Boeddha gelopen. Indrukwekkend hoor! Er omheen was genoeg te zien en te beleven. Met de trap naar beneden, naar de voeten en weer omhoog hebben we nog even overwogen, maar het was te druk en te warm. Na het bezoek aan de tuinen en de tempel en de grot van Haitong was het weer tijd om terug te lopen. Na een zeer verkoelend drankje weer in de bus en nu op weg naar de luchthaven. Onderweg begon het al te regenen en in Chengdu zagen we veel onweer. Het waaide erg hard en er lagen afgebroken takken op de weg. Het restaurantje waar we zouden dineren had geen elektriciteit meer, dus gingen we alvast naar de luchthaven om daar te eten. De vlucht liep vertraging op door het weer en na een zeer turbulente vlucht kwamen we rond 23.00 uur aan in Lijiang. Daar stapten we weer in de bus, dit keer met Sofia, onze gids voor de komende dagen. Ruim na middernacht kwamen we aan bij ons hotel. We moesten nog een korte wandeling maken, want bussen mogen hier in het oude centrum niet rijden. Het leek wel een filmset waar we terecht waren gekomen. Wat een prachtige straatjes. We liepen langs een kanaaltje en het leek eigenlijk wel een soort Chinees Venetië. Het hotel zag er fantastisch uit! Lekker slapen en morgen wat later vertrekken vanwege de late aankomst.

Dinsdag 16 augustus

Heerlijk geslapen, lekker ontbeten en om 9.30 uur in de bus. Op het programma staat een bezoek aan Yufeng Si, een klein lamaklooster uit 1756. Het ligt aan de voet van de Sneeuwberg. In de lente draagt een bijna 1000 jaar oude camellia bloemen. De monniken zorgen er goed voor. Één van de monniken heeft de boom het leven gered en gaat nog steeds ieder jaar in traditionele klederdracht op de foto. De man is nu 95 jaar oud, we hebben hem zelfs nog even gezien.Toen we aankwamen werden we opgewacht door een groepje zingende en dansende Naxi-dames. Voor een kleine fooi mocht je even meedoen en ze fotograferen. Er liepen nog vrij veel Tibetaanse monniken rond. John heeft hier een muts gekocht voor in de winter. De omgeving is werkelijk prachtig! We zitten op zo'n 2500 km hoogte en dat merk je wel! De temperatuur is een stuk aangenamer, maar je merkt ook dat de lucht ijler is. Het bezoek aan een borduurschool was ook zeer de moeite waard. Wat ze maken zijn net foto's! De lunch was verrukkelijk!!! Na de lunch hebben we wat tijd doorgebracht in het dorpje Baisha. Tot de invasie van Kublai Khan was dit de hoofdstad van het Naxi-rijk. Van dat glorieuze verleden zijn nog maar twee tempels over. Terwijl we door de straten liepen wenkte een oud vrouwtje ons. We moesten haar volgen en ze nam ons door een wirwar van straatjes mee naar haar huis. We moesten haar foto's bekijken van andere westerlingen en aan haar tafel gaan zitten. Het was een armoedige omgeving, maar natuurlijk toch geweldig om te zien. We hebben haar wat geld toegestopt en een foto gemaakt. Ze was zo blij dat we niet weg mochten gaan zonder een zakje met nootjes mee te nemen. Er waren ook veel honden te zien, voor John natuurlijk erg leuk! Er waren veel mensen aan het werk met van alles en nog wat. Hier is het trouwens de gewoonte dat vrouwen werken en alles regelen en mannen de hele dag zitten, Mahyong spelen en roken. We verhuizen hier niet naartoe!

Terug in het centrum van Lijiang zijn John en ik nog naar een uitzichtpunt boven de stad gewandeld. Geweldig om door al die nauwe straatjes en steegjes te wandelen. Met Marianne, Anthoin en Cor (de reisleider) zijn we vervolgens aan het begin van de avond naar een massagesalon gewandeld en hebben we ons een uur(!) lang laten masseren. John had een blinde masseuse, ik had een jonge knul. We lagen met zijn 5-en in één ruimte en het is echt ongelooflijk hoe snel ze doorhadden waar de probleemplekken zaten! Het was pijnlijk en heerlijk verlichtend. Bijna huppelend (haha) liepen we naar de Pizzahut. Helaas, vol. Cor leidde ons naar een ander gezellig eettentje. Goede keus, hier hebben we ook een heerlijke pizza gegeten en een fles wijn open getrokken. Na deze bijzonder gezellige maaltijd nog even door de straatjes geslenterd. John en ik zijn nog even het uitgaansleven ingedoken en de anderen gingen terug naar het hotel. Wat een fantastische dag!