Maandag 19 april

Ontbijten, tas inpakken en met de bus naar het centrum. Bij Rundle Mall uitgestapt, hét winkelgebied van Adelaide. Toegegeven, het zag er ook geweldig uit. Wij gingen er voor een cappuccino en om even te kunnen internetten. Wel de straat doorgelopen en toch nog een leuk jurkje gekocht (het is uitverkoop in Australië..........) Adelaide is met een bepaalde gedachte ontworpen. Het is de enige staatshoofdstad die door vrije kolonisten is gesticht. Je kon er wonen door een perceel te kopen in een van te voren ontworpen stad. Het centrum is klein, daar omheen alleen maar parken en daar buiten de rest van de wijken en de voorsteden. In het midden vind je Victoria Square en daaromheen in het vierkant nog weer 4 grote, groene pleinen. Vanaf Victoria Square hebben we de tram gepakt naar Glenelg. Dit ligt aan zee en hier kwamen de immigranten aan. Het was bijna exact een kopie van Brighton, Engeland. Alleen is het klimaat hier prettiger. Toen we over de pier liepen zagen we onder ons opeens een enorme pijlstaartrog. En dat in nog geen meter diep helder water. WAUW! Al gauw zagen we er nog één en liep de pier vol met kijkers. We waren er net op het juiste moment. Weer terug in de stad zijn we naar het Immigratiemuseum geweest. Veel bijzondere verhalen, ook over de Stolen Generation (Aboriginal-kinderen die bij hun ouders werden weggehaald en 'westers' opgevoed moesten worden). Na het museum een eettentje opgezocht en de bus weer terug genomen naar de camping. Daar hebben we een wijntje open getrokken, wat toastjes erbij, een filmpje en we hadden onze eigen drive-in. Gisteren hadden we kennisgemaakt met een groepje Chinese jongeren en die vonden het helemaal geweldig dat we zo zaten te kijken naar een film. (gewoon buiten op tafel voor de camper, voor ons niet zo bijzonder...)

Dinsdag 20 april

Geroosterde broodjes voor het ontbijt, bijna elke kampkeuken heeft een broodrooster staan. Spullen weer inpakken en eerst even langs Kea voordat we verder gaan. Dat even werd wat langer, want ze wilden de auto maar liefst een hele dag houden om het te repareren. Dat was een domper, want we wilden toch echt verder. Als troost kregen we een super-de-luxe camper mee voor een nacht. We hebben wat spulletjes gepakt (hoe vaak hebben we dat al niet gedaan?) en een nachtje op een camping in Glenelg geboekt. Aan zee, het was lekker weer, dus hebben we van de nood maar een deugd gemaakt. Gewoon een dagje verplicht rust en niets doen. Lekker in de zon gelegen, langs het strand gelopen en in een beachtentje wat gegeten. In de camper is ook tv, dus hebben we ook wat wereldnieuws gekeken en verder wat gepuzzeld en spelletjes gespeeld. Kea belde aan het eind van de dag dat we de auto de volgende ochtend weer op konden halen.

Woensdag 21 april

Geen ontbijtspullen in de camper, want die liggen natuurlijk allemaal in onze eigen auto. Tja, dan maar ontbijten in een restaurant (hè, wat naar....) Dus dat werd heerlijk uitgebreid pannenkoeken, toast, vers fruit en yoghurt. Na het ontbijt naar een heel groot winkelcentrum naast het vliegveld, daar hebben we wat boodschappen gehaald en toen naar Kea om de auto weer op te halen. Hij was weer helemaal in orde en we konden ook gelijk een schoon dekbed, handdoeken en lakens meekrijgen, toch wel makkelijk zo, scheelt weer een was.

Afijn, Adelaide hebben we achter ons gelaten en we zijn via een aantal dorpjes, o.a Murray Bridge, waar we lekker koffie met wat lekkers hebben genomen, naar Horsham gereden. Horsham ligt aan de voet van The Grampians, de uitlopers van The Great Dividing Range en we hebben hier een leuke kleine camping gevonden. Morgen het NP in en dan hopen we morgenavond in Portland te zijn, het begin van The Great Ocean Road.

Donderdag 22 april

Voordat je kon gaan douchen moest je je eerst een weg banen door allemaal dode vliegjes. Waar die toch allemaal vandaan kwamen! De wc-bril, de wasbakjes, de douchecabines, echt alles zat onder. Dat hebben we ook nog niet eerder meegemaakt. Maar goed, na het ontbijt vertrokken we naar The Grampians. Zeer, zeer indrukwekkend. Eerst naar The McKenziefalls. Een wandeling van ongeveer een uur naar diverse lookouts. Door het bos, waar we veel verbrande bomen zagen. Hier groeien ook de zgn. kangaroo-tails. Dit zijn planten waar uit het midden een lange stam groeit die lijkt op een... jawel , een kangoeroestaart. Grappig om te zien. De volgende stop: The Balconies. WAUW!!! Eerst een pittige wandeling en vervolgens beloond worden met een spectaculair uitzicht. Dit hadden we helemaal niet verwacht toen we The Grampians inreden. Zulke hoge bergen om een dal heen met een meer, prachtig gewoon. Hierna zijn we al slingerend door de bergen gereden, natuurlijk namen we de scenic drive. Weer uit het NP reden we door allerlei stadjes en dorpjes weer richting de kust. In Hamilton gestopt voor koffie en lekkers. In Portland een camping opgezocht. Direct aan zee, klein, gezellig en een fantastisch uitzicht vanuit de kampkeuken op de zee. Tijdens het koken kwamen er meer mensen. Australiërs gebruiken alleen maar de bbq, nooit het gasfornuis en kijken altijd verwonderd naar onze aardappeltjes, met salade en vlees. Deze keer was dat niet zo, want het waren geïmmigreerde Nederlanders. 'Ah, de jus over de aardappels, dat hoort erbij', hoorden we in dialect. Grappig. Een heel gesprek later weet je vervolgens alles van deze mensen. Zo gaat dat. Morgen beginnen we aan The Great Ocean Road. We zijn heel benieuwd, want ze (en onze reisboeken) zeggen dat dit één van ‘s werelds mooiste autoroutes is. We zullen zien.

Vrijdag 23 april

Wakker worden terwijl het regent is nooit leuk, maar dat het de hele dag door blijft regenen is echt niet leuk. Het kleurt de dag iets minder mooi, maar The Great Ocean Road blijft spectaculair! Regenjas aan en we zijn bij elke bezienswaardigheid de auto uitgestapt. Eerst een wandeling gemaakt rond een uitgedoofde krater van een vulkaan. Hier zagen we emoes en kangoeroes lopen. Altijd weer leuk. De eerste echte attractie van de route was The Bay Of Islands. Dat zijn rotsformaties die uit de zee omhoog komen. The Bay of Islands lijkt op The Twelve Apostels, maar schijnt minder bekend te zijn. Nou, het is echt een bezoek waard geweest. Prachtige uitzichten langs de kust. Naarmate we verder kwamen, werden wij helaas steeds natter, maar de route gelukkig steeds mooier. Dorpjes die van origine door walvisvaarders werden bewoond met historische haventjes en huizen. Erg leuk. The twelve Apostels is geweldig om te zien (het zijn er geen 12 meer....) en we zijn vandaag gestopt in Cape Otway. Ongeveer halverwege. Een deel van de route is afgesloten vanwege het slechte weer en we hopen dat het morgen open zal zijn. Helaas geven de weerberichten niet veel goed nieuws. Maar goed, in Cape Otway zijn we naar de vuurtoren geweest. Het is een zeer ruig gedeelte van de kust en met dit weer (regen en wind) begrijpen we ook waarom. Toen we bovenin de vuurtoren waren en buitenom een rondje liepen, moest je je echt vasthouden aan de reling. Tjonge, wat een geweld! De vuurtoren is de oudst bewaarde en werkende vuurtoren van Australië en gebouwd door gevangenen in 1848. Op het terrein horen ook een aantal bijgebouwen, nu ingericht als museum. Erg leuk om te zien. In het cafeetje hebben we heerlijke koffie gedronken en kregen we zelfgemaakte appeltaart en kokostaart. Héérlijk! De camping in Cape Otway heet Bimbi en is bekend om ‘het slapen onder de koala's'.Inderdaad staan wij hier onder eucalyptusbomen met koala's erin. Heel gaaf natuurlijk. Morgen de tweede helft van de route.

Zaterdag24 april

Hoera, de zon schijnt weer! Gauw ontbijten en op weg. We hebben wel samen met de koala's gegeten, want die liepen over de takken boven ons. Gezellig. Deze tweede helft bestaat vooral uit ruige kust aan onze rechterhand en regenwoud aan onze linkerhand. We zijn veel van de weg afgegaan om naar mooie lookouts te rijden of te wandelen. In Fair Haven lekker op het strand gelopen. Vlak voor Torque was een golfterrein waar honderden kangoeroes lopen om het gras kort te houden. Prachtig om te zien. Vlak bij Lorne was het monument van The Great Ocean Road; een beeld van de wegenbouwers en een houten bord over de weg met de naam Great Ocean Road erop. Addis Point gaf een mooi zicht op de kliffen. Hier is het begin van de geboorte van de nieuwe Twelve Apostels te zien. Al met al dus een zeer indrukwekkende route. We zitten nu op het eindpunt van de route een heerlijk bakkie te drinken met een snee warm bananenbrood. We gaan zo op weg naar Melbourne. De foto's van deze trip komen de volgende keer.

Knuffel vanuit Down Under !