Woensdag 31 maart

Er is er één jarig, hoera, hoera! Pappa, gefeliciteerd! Vanuit Port Hedland namen we de weg naar Broome. Deze is 600 km lang en onderweg heb je maar één mogelijkheid om te tanken, dat is bij het Sandfire Roadhouse. Wij hoefden niet te tanken, want met onze 2 tanken kunnen we 1200 km rijden. De prijzen zijn ook ongelooflijk bij zo'n outback-station. Gemiddeld betalen we zo'n €0,85 per liter, in de outback loopt dat al gauw op naar zo'n €1,25. We hebben ook al ontdekt dat we met supermarktbonnetjes van Coles en Woolworth €0,03 per liter korting krijgen, scheelt toch weer, niet waar? We zijn bij Sandfire wel gestopt, maar dan om even rond te lopen en wat te drinken. Onderweg zagen we het landschap vaak veranderen, van een grasvlakte, naar bergen, naar bossen en richting Broome werd het weer groener en natter. Duizenden (nee, we overdrijven niet) koeien langs de kant van de weg. Ook dode koeien, die een botsing met een roadtrain niet hebben overleefd. Het blijft een naar gezicht. In Broome hebben we een camping opgezocht, eentje naast het beroemde Cable Beach. Die heet zo naar de telegraafkabel die is aangelegd van Broome naar Java en dus eigenlijk van Australië naar de rest van de wereld. Stoeltjes en tafeltje buiten opgezet en naar het centrum. Eerst naar Chinatown, waar het niet wemelde van de Coppinghinezen, maar van de Aboriginals, die door de straten zwierven met een fles drank in de hand, geen prettig gezicht. Gauw naar Roebuck Bay, waar we een uniek natuurverschijnsel zagen, nl. de Staircase to the Moon. Deze illusie van een trap naar de maan is te zien als de volle maan zich bij eb op het uitgestrekte wad spiegelt. En laat het nu net vanavond volle maan zijn! We hadden er een prachtig zicht op. Eromheen was het gezellig met allerlei marktkraampjes, eettentjes en muziek. Terug op de camping hebben we buiten naar een filmpje gekeken. Drankje erbij, nootjes erbij, lekker temperatuurtje en genieten.

Donderdag 1 april

Na bijna 2 weken is het ons wel duidelijk, we hoeven geen wekker te zetten, we worden tussen kwart voor 6 en 6 uur wakker. Het is opeens licht en alles komt tot leven. We vinden het ook helemaal niet erg, want je maakt veel mee op een dag. Vandaag een rustige start, ontbijten, zwemmen (na het zwemmen liepen we terug naar ons plekkie, zagen we ineens een lange, groene, dunne slang snel voor onze voeten wegglijden, iieehhh!), lezen en om half 10 in de auto naar het Malcolm Douglas Wilderness Park, net buiten Broome. Vandaag voor het eerst open, er waren maar 4 andere mensen in het park en dus lekker rustig! We kregen een rondleiding door het park, pythons en babykrokodillen werden erbij gehaald, we mochten de babykrokodil vasthouden (de bek werd wel even 'dichtgesnoerd') en de dingo's en een wallaby aaien. Het verschil tussen de gevaarlijke zoutwaterkrokodillen en de minder gevaarlijke zoetwaterkrokodillen werd duidelijk toen ze gevoerd werden. Onze rasechte Australische gids David sprak zo enthousiast over de dieren in het park, geweldig. Nog nooit van zo dichtbij in de ogen van een krokodil gekeken! Af en toe schrokken we ook wel toen ze tegen het hek opsprongen. En dan te bedenken dat we over een paar dagen in een NP komen waar deze krokodillen volop in het wild te 'bewonderen' zijn......Verder waren er diverse vogels te bewonderen en was er ook de zeldzame witte kangoeroe. Een bijzonder gezicht en het bleek geen albino te zijn.

Ondertussen droop het zweet van onze lijven en na 3,5 uur in het park vonden we het wel welletjes. We zijn naar een shoppingmall gegaan (airco....) en hebben een waterkoker gekocht en vonden een geweldige hoed voor in de outback. Na deze verkoelende activiteit naar Cable Beach , op een terrasje wat gedronken en terug naar de camping. Eten, wasje gedraaid en tja, verder relaxen. Morgen rijden we naar Derby. Hier kunnen we navragen hoe het met de gesteldheid van de Gibb River Road is, m.a.w. of we deze 700 km lange 4WD-weg kunnen rijden of via de 'gewone' snelweg moeten.

Vrijdag 2 april

Bij de receptie van de camping wisten ze al te vertellen dat de Gibb River Road open was, dus boodschappen doen en rijden maar. Bij de supermarkt zag het er erg verlaten uit. Winkels dicht? O ja, het is Goede Vrijdag, dat is waar ook. Gelukkig hadden we nog wel genoeg basisvoorzieningen zoals water, brood, melk, sap en soep en pasta voor wat avonden. Vlak voor Gibb nog even gestopt bij de 1000 jaar oude Boab Prison Tree. Een baobab met een diameter van 14 m en hol, hier werden gevangenen in ondergebracht die de volgende dag naar de gevangenis van Derby zouden gaan. Ja en toen was het eindelijk zover: De beroemde Gibb River Road. 660 km van Derby naar Kununurra, alleen voor terreinauto's. Dwars door de Kimberley, diepe ravijnen, watervallen, eindeloze verten en rivieren die overgestoken moeten worden, maar dan wel er dwars doorheen! Vanaf de Gibb River Road hadden we toegang tot Windjana Gorge NP, een kloof waar we via een mooi wandelpad inkwamen en uitzicht hadden op water mét zoetwaterkrokodillen. Schitterend om vanuit de kloof zelf tegen die hoge bergwanden op te kijken, maar nog indrukwekkender was het om hier de krokodillen (freshies, zoals ze hier genoemd worden) in het echt te zien, gewoon voor je voeten. Natuurlijk met enige voorzichtigheid, we willen ook weer zelf terug kunnen wandelen....Na Windjana kwamen we in Tunnel Creek NP. Hier konden we ondergronds een kloof in. Wel waterschoenen en een lamp meenemen en oppassen, want hier waren olijfpythons en ook weer krokodillen te zien. We zijn de kloof ingegaan, zijn door wat watertjes gelopen, maar toen het meer dan kniediep werd zijn we toch maar weer teruggegaan. We waren maar met zijn 2-en en niemand wist dat we daar waren, dan is het toch beter om niet meer risico's te nemen. Op de weg terug naar Gibb zagen we zwarte rookpluimen en hoge vlammen, een deel van het park stond in brand en daar rijd je dan doorheen! Om het avontuur compleet te maken zagen we pal voor ons een cycloon die met hoge snelheid gelukkig niet op ons afkwam, maar links van ons verdween. Het was geen grote, maar toch indrukwekkend genoeg. Ondertussen begon het tegen de avond te lopen en werd het tijd voor een slaapplaats. Hier mag je overal kamperen als je maar niet te ver van de weg gaat zitten. We zochten dus een mooi plekje uit om te gaan staan, ondertussen rustig aan rijdend, want voor de auto staken koeien, kangoeroes en emoes de weg over. Het werd een mooi vlak stuk en na het eten zijn we eigenlijk gelijk gaan liggen, de raampjes open en sterren kijken. Hier is de nacht echt zwart! Je ziet niet alleen heel veel sterren, maar ook de nevels van het melkwegstelsel.

Zaterdag 3 april

Om half 6 de zon op zien komen in deze prachtige omgeving, daar word je wel even stil van. Na het ontbijt weer op weg, we waren al vroeg op pad, dus ook nu weer rustig aan. De kangoeroes hopten voor onze auto weg en er waren veel varanen die midden op de weg lagen. Wat ook een opvallend gezicht was, waren de vele roze/witte papagaaien die vlak langs de weg zaten en opvlogen als we langs kwamen. Onderweg zijn we heel wat keren gestopt om het uitzicht te bewonderen, eindeloze vertes en veel variatie in het landschap. Rivieren die we over moesten steken (John werd er héél blij van) en ruig terrein waar we met auto en al door elkaar geschud werden. Zo'n 100 km voor het einde staken we de Pentecost River over, deze was heel breed, maar ook diep en met een behoorlijke stroming. Het liep gelukkig goed af, anders hadden we dit verhaal niet kunnen schrijven, maar het was best spannend hoor! Nu zitten we in Kununurra op een camping en is het hier uitgestorven, want alles is t/m maandag gesloten, van winkels tot eettentjes en visitorcenters. Het lijkt wel een spookstad. Alleen een 24-uurs pomp was nog open, gelukkig maar, want we willen morgen toch wel weer verder. Lekker even afkoelen in het zwembad en een heerlijke douche is nu wel een traktatie. De auto zit van binnen en buiten onder de rode stof en mag ook even uitrusten, hij heeft zijn werk goed gedaan.

Bedankt voor alle leuke reacties!!!!