Donderdag 25 maart

Vroeg wakker, lekker douchen en het Kalbarri NP inrijden. Ongelooflijk, wat een vergezichten. Bij Hawks Head heb je een uitzicht over de kloof. Ondertussen is het oppassen geblazen op de weg, want er steekt van alles over, rennende emoes, kangoeroes, en zelfs witte geiten hebben we langs de kant van de weg zien lopen. Ik praat over een weg van zo'n 250 km lang, waar we bij elkaar ong. 10 auto's hebben gezien. De weg voerde ons weer terug naar de kust, waar John nog een ritje over het strand heeft gemaakt (Ingrid mocht mee, hoor). Prachtig blauw water. 's Middags kwamen we aan in Derham, 25 km voor Monkey Mia. 's Ochtends om half 8 zwemmen de dolfijnen naar het strand toe en mag je er heel dichtbij in het water bij staan. We staan op een camping met uitzicht over de oceaan, supergaaf. Het is erg warm, maar het verkoelende oceaanwindje maakt heel veel goed. In het dorpje liepen we naar de supermarkt en kwamen onderweg op straat een emoe tegen, die kijkt je dus bijna op ooghoogte aan. Wat zijn dat een grote beesten! Iedereen doet alsof het de normaalste zaak van de wereld is en wij stonden als een gek te filmen en te fotograferen, die domme toeristen ook........ In een shop(je) verderop een hoed gekocht, da is toch echt wel een must als je de outback in gaat. Een ijsje erbij en lekker verder struinen langs het water. Op de camping een wasje gedraaid en vervolgens het stoeltje erbij pakken, naar de oceaan toe draaien, een boekje erbij en genieten.

Vrijdag 26 maart

De wekker ging al om 6.00 uur, want we moesten natuurlijk om 7.30 uur in het water staan bij Monkey Mia. Nou, dat gebeurde ook, er waren erg weinig mensen en er zwommen al meteen 4 dolfijnen naar ons toe. Dat was echt super, wauw, fantastisch, GAAF! Na een half uurtje kwamen er mensen van het dolfijnencentrum die wat gingen vertellen over dolfijnen (wisten we natuurlijk al, in Key West hebben we met dolfijnen gezwommen, nee, we zijn nu niet aan het opscheppen) en ze een snackvisie gaven. Afijn, de dolfijnen bleven in de buurt en wij ook. Hier en daar een praatje gemaakt en vervolgens zijn we naar de Lagoon gereden voor het ontbijt. Dat betekende wel 10 km op een 4WD-track, maar dan zie je ook wat. Woorden zijn niet voldoende om het moois te beschrijven wat je ziet. De kleur van het water was zo helder blauw en groen, met witte stranden en er was helemaal NIEMAND! Dus wij de auto op het strand neergezet, lekker zwemmen en toen de stoeltjes en het tafeltje erbij en lekker zitten. Na al dit moois het volgende moois opgezocht: Eagles Head. Hier had je een mooi uitzicht over de Coral Coast en je zag heel veel haaien zwemmen! Prachtig gewoon. De volgende stop was Shell Beach, een hagelwit strand van kokkelschelpen, 60 km lang en 100 m breed. De laag kokkelschelpen was 10 m diep! De laatste stop was bij de Stromatolieten, een door bacteriën gevormd rif, waarschijnlijk de oudste levensvorm op aarde, het waren de eerste wezens die voor zuurstof zorgden op aarde. De temperatuur liep ondertussen op tot 40 graden, dus de airco ging aan. Onderweg ook ongelooflijk veel roadkill gezien. Nu zitten we op een heerlijke camping in Canarvon. John is lekker aan het zwemmen en we hebben net pasta met rode saus gegeten, lekker makkelijk.

Zaterdag 27 maart en Zondag 28 maart

Je wordt vanzelf vroeg wakker op de camping, vandaag dus ook. De routine is er ook al. De een gaat douchen en de ander ruimt het bed op. De volgende gaat douchen en de ander zet alvast de ontbijtspullen klaar. Vandaag deden we lekker rustig aan, we hebben het stadje verkend, weer wat boodschappen gedaan, gekletst met de locals en toen weer de auto ingedoken op weg naar de Blowholes. Door lopende gaten in de rotsen die van de zee naar de buitenlucht lopen, spuit het water met een enorme kracht omhoog, soms wel 20 m! De sport was (zeker voor John) om er zo dicht mogelijk bij te komen en ondertussen een zeedouche te krijgen! Wat een watergeweld, aan de andere kant klapten de golven tegen de rotswand omhoog. Achter je waren enorme losliggende rotsblokken en gaten te zien, het leek wel een maanlandschap. Ook zaten er gaten in de rotsen waar je op liep die gevuld waren met zout, doordat het water verdampt is. Volgende stop: Coral Bay, hier zijn we 2 dagen gebleven. Het is een soort Barrier Reef. Hier hebben we heerlijk relaxed aan gedaan, een boek helemaal uitgelezen, beetje wandelen, beetje zonnen, beetje veel niksen eigenlijk, wat wil je nog meer! We hebben een tochtje geboekt op een boot om 2 keer te snorkelen. Coral Bay is een gemoedelijk plaatsje. Erg druk op het moment omdat de paasvakantie (die duurt hier een hele week) is begonnen. Het snorkelen op het rif was geweldig. Zoveel koraalsoorten hebben we allebei nog niet eerder gezien. Terwijl we de verschillende soorten vissen aan het spotten waren, zagen we ook een haai langskomen, een kleine tijgerhaai van zo'n 2, 2,5 m lang. Wauw natuurlijk! Later zagen we ook nog onder een overhangend stuk rif een verpleegsterhaai zitten. Verder een blowfish, naaldvissen (hele grote) en joekels van snappers die heel nieuwsgierig aan je kwamen zitten. Het blijft ook fantastisch om tussen hele scholen door te zwemmen. ‘s Avonds hebben we lekker afhaalpizza gegeten. Helaas geen internet, dus we wachten het af. Ik schrijf wel alles van te voren op, om zo min mogelijk te vergeten. Straks is het een kwestie van knippen en plakken en de boel staat op de site. Om de paar dagen zetten we de foto's op de computer en op een memorystick. Alles staat dan al in handige verdeelmapjes en het is leuk om de foto's weer even terug te zien. De techniek staat tegenwoordig voor niets......Morgen bij dag en dauw op om naar Cape Range NP en Exmouth te gaan.

Maandag 29 maart

Op naar Cape Range. Op de kaart stond eenbinnendoor 4WD-route aangegeven. Zullen we die nemen? zeiden we tegen elkaar. Ja, natuurlijk. Het was even zoeken, maar toen waren we ook op de goede weg. Heel veel kangoeroes en emoes over de weg, zelfs een slapende kangoeroe die plots verschrikt weghopte. Toen, een paar 100 m verderop, een gigantische varaan! 2 m lang en heel langzaam liep hij naar deoverkant van de weg. Poeh, indrukwekkend hoor! Een mooi filmpje van gemaakt. Eindelijk kwamen we in Cape Range NP aan. Toen, opeens een stuk over het strand, voor Yardie Creek (een zee-arm die het land ingaat) kwamen we een paar meter voor het water tot stilstand en jawel, we zaten vast! De auto ging niet meer voor of achteruit. De bushschep erbij gepakt en graven maar. Ingrid ging een plank zoeken en liep bij de auto vandaan (regel nr 1 als je vastzit: GA NIET BIJ DE AUTO VANDAAN!) De bocht om, jawel, 2 kangoeroes hopten voor de voeten van Ingrid weg, ook zag ze slangensporen in het zand en daar liep ze dan, op haar blote voetjes.....Weer gauw terug bij de auto was John de creek overgestoken en hadf daar een auto aangehouden. Die kwam door het water en trok ons er uit. Daarna door het water (stoer!) naar de overkant. Gelukkig heeft onze auto een snorkel. Ach, zo maak je nog eens wat mee. Het park verder in en o.a. bij Vlamingh Head een prachtig uitzicht over de kaap. Vervolgens verder het binnenland ingetrokken en bij een caravanpark bij een roadhouse ergens in de outback overnacht. Heet was het daar!

Dinsdag 30 maart

We zijn weer vroeg gaan rijden en kwamen via een 4WD-weg bij Karinjini NP. Zo mooi! Watervallen, veel bergruggen en kloven. We hebben een track gelopen naar een waterval met een meertje en wat liep ons plotseling tegemoet? Een dingo! Die hadden we nog niet gezien. Wel oppassen natuurlijk. Na de nodige foto's liepen we weer terug en zag Ingrid dat John niet achter haar aan liep. Wie er wel aan kwam was de dingo. Oké, rustig blijven. Niet in paniek wegrennen. De dingo snuffelde wat aan de zongebruinde benen van Ingrid en liep toen weer weg. Pfff. Na Karinjini weer terug naar de kust en nu zityten we in Port Hedland en hebben we weer internet,duskunnen we jullie weer op de hoogte brengen. Pap, als het met skypen niet lukt, dan alvast van harte gefeliciteerd met je verjaardag en een dikke kus van ons.

Vanuit een zinderend warm Port Hedland, g'day!