Kiespijn
Donderdag 11 augustus
Lekker geslapen en nog lekkerder ontbeten. 's Ochtends is de temperatuur ook nog eens aangenaam. We zijn de straat weer opgegaan en hebben de klokkentoren beklommen. Daarna weer lekker struinen en genieten van het straatleven. Bij een theehuisje een lekkere cappuccino en warme appeltaart genomen (hoefden we niet met stokjes te eten, hoor...). Vervolgens hebben we in het guesthouse even lekker gezeten en toen was het alweer tijd voor de lunch. De groep is erg gezellig en er wordt dan ook veel gepraat en gelachen, dat is toch wel fijn.
De tocht met de bus terug naar Taiyuan duurde zo'n anderhalf uur. Tijdens de tocht hebben we van Lisa wat Chinese les gehad, erg leuk. Op de luchthaven hebben we weer afscheid genomen van de chauffeur en de gids en rond 16.00 uur zaten we alweer in het vliegtuig (737-800) naar Xi'an. De vlucht duurde maar een uur. Na drie kwartier kwamen we even in wat hevige turbulentie terecht. Ik zat zo midden in een verhaal dat ik me wezenloos schrok, goed, heb je weer even door dat je leeft. In Xi'an aangekomen wachtte onze nieuwe gids ons op, Tien, ook weer een jonge meid. We moesten onverwachts naar een ander hotel. Niet erg, bleek achteraf, want we zitten nu dus op de 22-ste verdieping van een 5 sterren hotel! Tjonge, wat een luxe. Ze stoppen je nog net niet in bed. Mar goed, vanuit het hotel met de bus naar het centrum. Hier in Xi'an is ook een oud gedeelte met een stadsmuur, maar dan eentje van bijna14 km lang! Na het eten hebben we door de stad gewandeld en bezochten we de bazaar in de islamitische wijk van Xi'an. Hier hebben we een Chinees schaakspel op de kop weten te tikken voor het gigantische bedrag van 100 Yuan (ong. 10 Euro) Ondertussen begon de kies van John op te spelen (hij had er al een paar dagen last van) en bleek iemand anders uit de groep een afgebroken kies te hebben. Na wat overleg met onze beide gidsen hebben we besloten morgen met zijn 4-en naar een kliniek te gaan. We zijn nu in een grote stad en hier is een kliniek voor buitenlanders, want over het algemeen is de medische zorg hier ronduit slecht, vertelde Tien. Morgenochtend gaan we eerst nog naar het Terracottaleger, wel zonnebrand mee, want het wordt zo'n 38 graden!
Reacties
Reacties
heeft de lotus houding van je handen op de klokken toren toch niet echt geluk gebracht Ingrid of heeft John dit niet gedaan? Geldt het alleen voor jezelf!
John veel sterkte bij de tandarts!!!!
Jeetje, balen zeg van je kies pap!! Je kunt in ieder geval dat je nederland mist als kiespijn!! Heel veel sterkte!!!
Alles ok hier. Paco wil niet eens meer snachts lopen, hij doet gauw zijn behoefte en vraagt of we weer terug gaan, we lopen waarschijnlijk nog meer kilometers dan jullie haha. Paco is nu weer bekaf en klimt weer lekker in de mand van Bink. Later gaat hij op de kleinste stoel lekker opgekrult liggen en Bink, ja die licht languit op de bank. Lachen met die 2. Op 2x per dag stofzuigen na gaat het super, ik geniet van de lange wandelingen en de smile op paco zijn gezicht als we weer bij de paarden zijn. Hij vind het nog steeds fantastisch en we gaan ook bijna elke avond heen. Heb nu een 2e paard erbij, Wesley, zelfde paard als Tip, een draver, maar een echte vent, met prachtige lange manen en volle staart. Samen met mijn bijrijdster rijden we hem bij voor de eigenaar, die nooit tijd voor hem heeft. Dit is geweldig, we gaan nu ook regelmatig samen buitenritten maken en oefenen flink in de bak, met Bink en Paco als jury. Paco vind het zo leuk hier, volgens mij wil hij niet meer terug!! Hahaha. Nou sterkte morgen en heel veel plezier. Morgen hebben we een bbq bij Naomi en Steven, die passen op de katten van Frans en Susan, dus met 20 man bbqen moet gezellig worden!! Geniet maar flink van het weer daar want vandaag hebben we voor het eerst pas een beetje goed weer gehad, terwijl ze morgen alweer regen verwachten. Het blijft maar regenen hier, heel zaai. Gelukkig als ik jullie verhalen lees voel ik een beetje warmte en zon. Dikke kus onsjes
ps, mogen wij een kus foto voor onsjes?? Leuk voor paco hihihi, mooie foto's hoor!! Maar we willen ook ff een gekke foto dan hang ik die aan mijn wall of fame!! xxxx
John en Ingrid jullie blijven ondanks de geleden kiespijn, een geweldig stel. Houdt er moed maar in. Datzelfde geldt ook voor Marianne. Ik was als " begeleider" met jullie mee en heb jullie beider pijn van zeer nabij meegemaakt. Kanjers zijn jullie. Vooral John heeft geen kik gelaten ondanks het feit dat hem werd aangeboden om een verdoving te nemen omdat de behandeling heel erg pijnlijk is. Maar nee, hij wilde van het begin tot het eind alles bewust meemaken. Gevolg: hij voelde precies wat de tandarts (overigens een potige dame met veel assisten om haar heen) met haar boor bereikte dus ook toen zij de pijnlijke plek naderde. Meteen merkte hij dat het over was. Daar lag hij in alle rust en zeer ontspannen. We moesten vooraf eerst betalen. Waarschijnlijk was dat voor de entree in het ziekenhuis. De behandeling zelf moest ook nog betaald worden. Overal kregen we bonnen voor want tenslotte moest de verzekering voor alles opdraaien. Inmiddels had Ingrid op de site van de verzekering gezien welke papierwinkel er op ons af zou komen. We besloten uiteindelijk het erbij te laten zitten en opgelucht naar de groep terug te keren.
Groetjes,
Anthoin.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}