John en Ingrid op reis

Van 20 miljoen naar 35.000 inwoners

Woensdag 10 augustus

Héél vroeg opgestaan en om 06.15 uur zaten we al in de bus om ons door het extreem drukke Beijing te leiden naar het station Beijing West. Wat je daar ziet overtreft ook weer je stoutste verwachtingen! 20 wachtruimtes vol met Chinezen! Zittend op de banken, op de grond, etc. De perrons gaan pas om 7.45 uur open en je moet 20 dagen van te voren al een kaartje kopen! Daarentegen was de expresstrein een luxe, net een vliegtuig. Lekkere stoelen, tv-schermen en koffie, thee en lekkers kon je in de restauratiewagon kopen. We merkten wel dat het treinstel waar wij zaten luxer ingedeeld was dan de andere treinstellen. De drie en een half uur rijden vloog om! In Taiyuan wachtte Lisa, onze Chinese gids ons op. Een zeer enthousiaste griet. We haalden onze bagage op; dat kwam uit een donker hol tevoorschijn en daarna naar de bus lopen. De bagage werd voor een paar yuan naar de bus gebracht. Heerlijk geluncht en nu met weer hele andere gerechten, want elke provincie heeft zijn eigen smaken en gerechten. Hier staan de noodles en dumplings centraal en alles wordt met azijn gegeten. Hoe meer azijn je eet, hoe rijker je bent. Vrouwen trouwen een rijke man, mannen een goede vrouw en kinderen worden er slimmer van. Iedereen houdt hier dus van vinegar...... behalve Lisa en daarom is zij ook nog single......

Na de lunch vertrokken we met de bus naar Pingyao. Daar aangekomen reden we tot aan de stadsmuren van het oude gedeelte en werden wij met de bagage overgeladen op elektrische karretjes, want in het oude centrum mogen geen auto's rijden. Eenmaal binnen de stadsmuren keken we onze ogen uit, wat een gezellige straatjes, alles nog echt oud en echt Chinees! Ons hotel, eigenlijk een guesthouse bevond zich pal in het hart van dit oude deel. Zeer authentiek en zo waren de kamers ook ingedeeld. Na het opfrissen brachten we een bezoek aan de eerste bank van China. Om hier te mogen werken was een voorrecht, maar......je moest wel een man zijn, niet kleiner dan 1.70 m, schoenmaat 40-42 hebben, een bepaalde maat hoed ophebben en tussen de 17 en 50 jaar zijn. O ja, en je mocht alleen maar met een lokale vrouw getrouwd zijn of trouwen. Om de geheimen te bewaren werd er in de bank een ruimte gemaakt waar men kon zitten en drinken, zodat je niet in een dronken bui alles verklapt. Het was zeer interessant! Vervolgens liepen we naar de Zuidpoort en beklommen we de 12 m hoge muur. Hier mocht je verder zelf bepalen wat je ging doen. Wij zijn met een gedeelte van de groep naar de Oostpoort gewandeld. Onderweg veel beelden gezien en van het uitzicht genoten. 's Avonds in een superleuk restaurantje met z'n allen gegeten, inclusief Lisa, die door Cor, onze gids was uitgenodigd ;.) Na het eten zijn John en ik nog lekker door de straatjes wezen struinen, genietend van een verlicht Pingyao. Op een terrasje een biertje gedronken en aan de praat geraakt met een Maleisiër. Een zeer aangename avondtemperatuur van rond de 23 graden. Morgen hebben we de ochtend voor vrije besteding.

Reacties

Reacties

Yvonne

En wij maar zeuren als we op het perron een kaartje uit de automaat moeten halen.
Moet wel lachen om het verhaal van de bank, leuk.
En die azijn, smaakt het eten dan niet zuur?

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!