Woensdag 24 augustus

Vandaag naar Shanghai, maar eerst nog ontbijten in het gezellige Yangshuo. Het regende! Wat een geluk dat we dat gisteren niet hadden met al die buitenactiviteiten. Met de bus was het nog 2 uur rijden naar de luchthaven van Guilin. Het was opvallend stil in de bus. Wijzelf hebben ook een groot deel van de rit geslapen. Het was een drukte van belang op de luchthaven, maar doordat we als groep konden inchecken, mochten we naar een aparte, lege balie, heerlijk natuurlijk. Dat gaf ons ook de tijd om een kop koffie te drinken. Dit was de laatste binnenlandse vlucht en ook de langste, hij duurde bijna twee en een half uur en we kregen een lunch aan boord (daar was niet iedereen over te spreken............).

Op de luchthaven van Shanghai aangekomen liepen we zoals gewoonlijk naar de bagageband en nog voordat we met de roltrap beneden waren, zag ik onze koffers al over de band gaan! Bij mijn koffer was er een wieltje af. Bij de balie hebben we dat gemeld en na het invullen van wat papieren kregen we te horen dat er morgen iemand naar het hotel zou komen om de koffer te repareren. Ik hoefde alleen de koffer maar bij de balie in het hotel achter te laten (leeg), goed geregeld, vonden wij. Tja en toen zaten we opeens in Shanghai. Van het platteland naar een stad met 25 miljoen inwoners, het was wel weer even wennen. De temperatuur was zeer aangenaam en het miezerde zo nu en dan. Eerst naar het hotel toe. Tijdens de rit vertelde JingJing, oftewel Cathy (alle gidsen hebben naast hun Chinese naam ook een Engelse naam om het voor de toeristen wat makkelijker te maken) van alles over de stad. Shanghai is het financiële centrum van China. Onze eerste indruk: wat ziet het er modern uit. Zo nu en dan zie je wat, oude, laagbouw tussen die hoge flats in en dat is een raar gezicht, ook omdat die paar huisjes er vaak zo vervallen uitzien. Ons hotel staat ook in zo'n buurt. Veel vervallen huisjes en er omheen hoogbouw, brede straten en bijv. een Mac en een KFC. Het is een raar idee dat Shanghai zo kort geleden alleen nog maar een vissersdorpje was.

Aan het eind van de middag reden we naar de Bund toe, dé boulevard van Shanghai. Het doet ons erg denken aan Hongkong. Aan het water en aan de overkant al die gigantische gebouwen. Dit is het zakencentrum van Shanghai, Pudong. Hier staan een aantal van de hoogste wolkenkrabbers ter wereld. We hebben wat over de Bund geslenterd en zijn daarna neergestreken in een aardig koffietentje voor een heerlijk stuk gebak en een zeer grote mok cappuccino. Om half 7 was er afgesproken te gaan eten. Dat smaakte goed. Na het eten op naar de haven voor een tocht over de Huang Pu, de Gele Rivier, want het is een fantastisch gezicht over de rivier te varen terwijl alle gebouwen zo mooi verlicht zijn en dat was het! Een zalige avondtemperatuur, de stoeltjes stonden voor ons klaar op het bovendek en we hadden eersteklas zicht op de verlichte skyline van Shanghai. Een perfect begin van onze driedaagse Shanghai.

donderdag 25 augustus

Het regent?! Tja, als het dan moet regenen deze vakantie, dan maar in Shanghai en dan ook maar vandaag. Vandaag staat namelijk Shanghai Museum en de zijdefabriek op het programma. Gelukkig is de temperatuur zeer aangenaam (26 graden) en vertrekken we met regenjassen en paraplu's naar het museum. Het gebouw op zich is al een bezoek waard, het is gebaseerd op een ding-pot uit de Shang-dynastie. Je ziet ‘een ronde hemel en een vierkante aarde'. Het gebouw staat aan het Volksplein en stamt uit 1994. In het museum vind je stukken die 5000 jaar Chinese geschiedenis bestrijkt, van de steentijd tot de Qing-dynastie. Het museum zelf stamt uit 1952, maar het huidige gebouw werd dus weer heropend in 1994. In het museum is een collectie van jade, meubels, kalligrafie, munten, kleding, brons, keramiek en er zijn tijdelijke tentoonstellingen. De tijdelijke tentoonstelling die wij zagen was Maori-kunst uit Nieuw-Zeeland. Tijdens ons bezoek werden Cor en JingJing constant gebeld door Southern China, de vliegmaatschappij, i.v.m. mijn koffer. Vragen als, welk hotel, wat moet er gebeuren, etc, werden gevraagd. Informatie die al bekend was, maar waarschijnlijk niet bij de juiste persoon. Na heel veel gebel kwam het er op neer dat het te lang zou duren om de koffer te repareren. Doe maar niet, zeiden wij, laat maar zitten en geef de koffer niet mee. Vervolgens werden we weer gebeld (we waren ondertussen in de zijdefabriek) en werd er gegarandeerd dat de koffer naar de fabriek kon worden gebracht en morgenavond weer terug zou zijn in het hotel. 100% zeker? Ja, 100% zeker, zei ook onze gids. Oké, doe dan maar, zeiden wij. Nog geen 5 minuten later kwam JingJing naar ons toe en zei dat ze hadden gebeld en dat de koffer gerepareerd en al klaar stond bij de balie in het hotel! Ook dat is China.............

Maar goed, we hadden genoten van ons bezoek aan het museum en de zijdefabriek, de lunch ging er weer in en toen vervolgden wij onze weg naar de Yu Yuan (de Mandarijntuinen) en de Bazaar die erbij hoort. In de tuinen vind je veel rotspartijen uit de Ming-periode die de grotten en ravijnen van Zuid-China symboliseren. Boven op de witte muren ligt een kronkelende draak. Hij heeft slechts 3 klauwen en niet 5, zoals de keizerlijke draak. Op deze manier konden ze de eigenaar, Pan Yunduan, niet pakken op het feit dat hij draken in zijn tuin had, want je mocht natuurlijk niet de keizerlijke toorn opwekken! Het winkelen in de Bazaar werd wat minder, want het regende behoorlijk op dat moment. Ons plan om daarna nog te gaan winkelen hebben we laten varen. We zijn weer naar het hotel gegaan, hebben ons gedroogd en verschoond en met Marianne en Anthoin een eetafspraak gemaakt. We hebben ook nu weer, eigenlijk ordinair zitten schransen in de KFC, maar wat smaakte het toch goed! Een lekker ijsje toe en toen op zoek gegaan naar een ATM, want het zakgeld moest nog even aangevuld worden. Marianne stapte op een agent af, maar voordat ze de vraag had kunnen stellen, pakte hij zijn mobieltje, knikte ons vriendelijk toe, schreeuwde naar de overkant en er kwam een tweede agent bij. De eerste zocht nog steeds iets op zijn mobieltje en een derde kwam erbij staan. We hadden nog steeds niet onze vraag gesteld! We kregen er eigenlijk een beetje de slappe lach van. Vervolgens kwam er een agent op een fiets aan, de overige drie agenten keken enigszins opgelucht, want.........deze sprak Engels! Wij vroegen simpelweg waar de dichtstbijzijnde ATM was en kregen antwoord: Hier rechts om de hoek. Toen hij dit vertaalde naar zijn collega's moesten ze er wel erg om lachen, ze dachten dat wij ergens anders hulp voor nodig hadden. Lachend vervolgden wij onze weg. Weer terug in het hotel een fles wijn besteld en wat bier en toen kwam de rest van de groep er ook aan. Nog meer wijn en bier later en vele verhalen verder zijn we toch maar gaan slapen. Het was weer een geslaagde en gevulde dag.

Nu is het tijd om lekker te gaan slapen.

Kus!