woensdag 17 augustus

Lekker vroeg op vandaag; ontbijten en alvast de koffers ingepakt (dichtgedaan, want we hadden er bijna niets uitgehaald). Om 8.00 uur waren we al op pad. Het was zeer rustig in de straten en het was leuk om alles wakker te zien worden. Van een vrouwtje die op straat haar haren aan het wassen was, tot de tentjes die al aan het kokkerellen waren om de mensen van ontbijt te kunnen voorzien. De gebakken sprinkhanen, larven en kippenklauwtjes staarden ons aan. We zijn naar het grote plein gelopen en bij KFC hebben we een heerlijke grote beker koffie gedronken. Toen zijn we doorgelopen naar Black Dragon Pool. Dit is een groot park met een marmeren boogbrug. Hier vind je ook de bronnen die de vele waterwegen voeden die door de oude stad stromen. 's Ochtends vroeg komen de mensen om aan Tai Chi te doen. Weer terug in het oude gedeelte nog even genieten van alle gezellige straatjes. Toen was het al weer tijd om te lunchen. Dit keer met een vrouwentafel en een mannentafel. Marianne en ik wilden de boel wel eens omgooien. Voor ons vrouwen was er een fijne bijkomstigheid: wij waren met zijn 5-en en de mannen met zijn 8-en! Het was een zeer gezellige en ook heerlijke lunch. Vervolgens allemaal de bus in voor de tocht naar Dali. Onderweg was er veel te zien. Bij een mooi uitzicht ook nog even gestopt en verderop was het voor de dames tijd voor een happy-stop. Nou, dat was ook weer een ervaring op zich. Bij de ingang stond een mannetje geld te innen. Dat moet dan toch wel een luxe toilet zijn zou je denken. Echter, niets was minder waar! Je ziet de koeien wel eens op een rijtje uit een gootje drinken, zo moesten wij op een rijtje in een gootje plassen. Gezellig naast elkaar. Halverwege de rit gestopt bij een benzinestation om wat drinken in te slaan. We kochten er ook nog wat chips en een ijsje bij en moesten 19 Yuan betalen. We dachten dat ze een foutje maakte! 2 Euro! Met een lach op het gezicht de bus weer in en toen stonden we zo'n 5 km verderop stil. File door een ongeluk, ook aan de andere kant van de berg. Cor zei dat het wel eens lang zou kunnen gaan duren. Een 2-baansweg en dan sta je stil, maar op de andere helft proberen zoveel mogelijk auto's in te halen. Dat gebeurt natuurlijk ook aan de andere kant en je snapt wat er dan gebeurt. Niemand kan meer een kant op. Er kwam een politiewagen en een takelwagen langs, maar het duurde wel even voordat die op de plek van het ongeluk waren. Ondertussen werd het langs de kant van de weg drukker en drukker, want je wil ook wel even de benen strekken en wat frisse lucht halen. Gelukkig hadden we net drinken ingeslagen. De verrekijkers kwamen tevoorschijn, want we konden nu ook ongegeneerd voor ramptoerist spelen. Dit soort gebeurtenissen geeft ook weer gespreksstof. Na een hele tijd zagen we de takelwagen weer, nu met een gehavende auto erop. Die auto werd even verderop van de takelwagen afgehaald en geparkeerd. Toen ging de takelwagen weer terug om een andere te halen. Eindelijk konden we weer rijden, een paar honderd meter tot er weer auto's op de andere rijbaan stonden. We reden langs de plek van de gehavende auto's, eentje zag er ernstig uit; waarschijnlijk onder een vrachtwagen terechtgekomen. Na nog wat gevaarlijke situaties onderweg (je moet af en toe gewoon de andere kant op kijken) kwamen we in Xizhao aan om Frank, de Chinese gids op te pikken. Vanuit Xizhao was het nog maar een klein eindje naar Dali. Ook dit is een plaatsje met een oud centrum waar in een aantal straten geen auto's mogen komen. Met Marianne en Anthoin een eetafspraak gemaakt en Cor daarbij ook uitgenodigd. Toen we net zaten liepen Rory, Alan en Sheila ook langs en die kwamen er ook bij zitten. Na een verrukkelijk vers watermeloensap en een kokosmelksap hebben we een lekkere (grote) beefsteak besteld op een gloeiende plaat. Die smaakte wel zo goed! Ondertussen heerlijk mensen kijken, want we zaten buiten op het terras in een druk straatje. Na het eten zijn John en ik nog even doorgewandeld. Niet te laat naar bed gegaan, want we waren wel aan onze nachtrust toe.

donderdag 18 augustus

Ontbijten en op weg naar het Er Hai-meer. Dit is een groot meer in de vorm van een oor en we gaan er een boottochtje maken. Met zijn 10-en (Thomas en Anouk gingen niet mee) werden we in een grote tourbus gestopt, dus lekker alle ruimte en reden we naar de haven toe. Een enorme drukte, de boot was drie dekken hoog, maar......wij werden naar een klein bootje geleid en toen hadden we dus een bootje voor ons groepje alleen! Wat een luxe was dat. We voeren naar het grootste eiland in het Er Hai-meer, het Jin-suo eiland. De tocht duurde ruim een half uur, het weer was geweldig en de uitzichten prachtig. Op het eilandje kregen we een rondleiding van Frank en mochten we zelfs bij een familie thuis kijken. Dit zijn Bai-mensen en één van de minderheidsgroepen van China. Het overgrote deel is Han en daarnaast zijn er nog 54 andere bevolkingsgroepen. De mensen op dit eiland leven vooral van de visvangst. Opvallend is ook hier dat de vrouwen al het werk doen en de mannen eigenlijk maar een beetje rondlummelen. En met werk bedoel ik dus ook echt zwaar werk! Het tillen van 40 kilo aan puin is niets. In een barretje hebben we een kopje koffie gedronken en kwam er een dame langs met cactusvruchten. We hebben er een aantal gekocht en het was heerlijk! Lekker fris en zoetig. Het leek een beetje op kiwi. Daarna een tempeltje in geweest en toen weer terug op de boot. Op weg naar de lunch brachten we nog even een bliksembezoek aan een marmerfabriek. 's Middags hebben we de stadsbus gepakt naar San Ta Si. Deze busrit was ook weer een ervaring op zich. Voorin zat een klein meisje die allerlei gebaren maakte bij een liedje die je in de bus hoorde. Het was een vrolijk liedje en aan de gebaren kon je zien dat het over nummers ging. Marianne en ik probeerden zo goed mogelijk mee te doen. De rest van de bus moest er erg om lachen, het meisje ging overigens onverstoorbaar verder met haar lied. Bij de drie pagodes zijn we uitgestapt. Deze drie pagodes zijn het symbool van Dali. Ze stonden ooit binnen de muren van Chongwen Si, die in de Qing-tijd werd verwoest. De vierkante Qianxun Ta is de hoogste van de drie. Hij is wel 70 m hoog! Het is ook de oudste, de pagode stamt uit ca. 800. De twee kleineren zijn 43 m hoog en stammen uit de 11^de eeuw. Ze dienden niet alleen als reliekhouders, maar moesten ook de goden gunstig stemmen, zodat ze bescherming zouden bieden tegen natuurrampen. Voor de Qianxun Ta staat een tekst afgebeeld en vertaald wordt dat: ‘Onderwerp voor eeuwig de bergen en rivieren'. Frank heeft ons meegenomen en ‘gegidst' tot aan de belltower. Daarna mochten we zelf verder of terug. John en ik hebben ons eerst nog in traditionele kledij verkleed en wat foto's door Anthoin laten maken. Superleuk was dat! Daarna is de helft terug gegaan naar het hotel en zijn wij met de familie Miedema helemaal tot het eind van het tempelcomplex gelopen, 2 km verder en iedere keer een stukje omhoog. Het is een nog groter complex dan de Verboden Stad! Helemaal aan het eind kon je een toren beklimmen met een uitzichtplatform. Werkelijk schitterend om aan de ene kant het hele tempelcomplex te kunnen overzien met de drie pagodes en het Er Hai-meer en aan de andere kant de bergen. Je kon ze bijna aanraken! Toen natuurlijk weer teruggelopen naar het begin en toen besloten we om ook maar terug naar het hotel te lopen, uiteindelijk was dat ook maar 2 km en dan loop je gezellig door de straatjes. Zonder misgelopen te hebben kwamen we na een half uurtje weer bij het hotel aan. Daar hebben we eerst wat thee op traditionele wijze gedronken en om half 8 hadden we een eetafspraak met Marianne en Anthoin. Cor kwam ook mee en we hebben ontzettend gezellig gezeten, gegeten, gedronken en gekletst in een evenzo gezellig straatje!

Tot later!