Maandag 15 augustus

Vanochtend was het niet zo vroeg. Rustig aan ontbijten en de koffer inpakken. Om 9.00 uur in de bus naar Leshan. Dit is een ingelaste dagtrip, deels omdat er een vraag vanuit de groep kwam en deels omdat de vlucht naar Lijang eenlatere vluchtis geworden. De koffers gaan dit keer mee met de bus. Het is ongeveer 3 uur rijden naar Leshan. Hier staat het grootste Boeddhabeeld ter wereld. Het is 71 m hoog en alleen de voeten al zijn ruim 8 m! Het beeld heet Dafo en betekent Grote Boeddha. Hij is uitgehouwen in het rode zandsteen van de heuvel Lingyun aan de samenvloeiing van de drie rivieren Min, Dadu en Qingyi. Een monnik (Haitong) nam het besluit in 713 deze Boeddha te bouwen om de schepen die langskwamen bescherming te bieden. Het bouwen heeft 90 jaar geduurd. Het complex staat ook op de werelderfgoedlijst van UNESCO. In de tijd dat Dafo gebouwd werd, verrezen op Lingyun en de aangrenzende heuvel Wuyou nog andere tempels. Alles is met een netwerk van paden en bruggetjes met elkaar verbonden. Het Boeddhabeeld moet elke tien jaar worden ontdaan van plantengroei en vervuiling.

In de bus nog even Chinese les gehad. Na een half uurtje waren we de stad uit en reden we door het platteland. Ook leuk om weer eens wat anders te zien dan alleen maar hoge gebouwen in een stad. In Chengdu zul je nooit de zon zien schijnen, ondanks dat het zo vreselijk warm is. Dit komt door de hoge luchtvochtigheid van o.a. de bergen om Chengdu heen. Vervuiling is ook een oorzaak. Onderweg hebben we nog even een ‘happy-stop' gemaakt. Daarmee bedoelen de Chinezen een plaspauze. Hier konden we ook nog een theeplantage (deels) bewonderen. In Leshan aangekomen zijn we vanuit de bus op de boot gestapt en konden we zo vanaf het water het Boeddhabeeld bewonderen. Het is dus echt groot! Zeker als je de mensen er naast ziet. Na de boottocht zijn we gaan lunchen in een wel zéér lokaal restaurantje. Via achterdeurtjes en trappetjes kwamen we in een ruimte terecht waar twee tafels stonden. Het was niet warm, nee het was gewoon smoorheet om het maar even plat te zeggen. Zelfs onze gids had er last van. Na de lunch zijn we naar het hoofd van de Boeddha gelopen. Indrukwekkend hoor! Er omheen was genoeg te zien en te beleven. Met de trap naar beneden, naar de voeten en weer omhoog hebben we nog even overwogen, maar het was te druk en te warm. Na het bezoek aan de tuinen en de tempel en de grot van Haitong was het weer tijd om terug te lopen. Na een zeer verkoelend drankje weer in de bus en nu op weg naar de luchthaven. Onderweg begon het al te regenen en in Chengdu zagen we veel onweer. Het waaide erg hard en er lagen afgebroken takken op de weg. Het restaurantje waar we zouden dineren had geen elektriciteit meer, dus gingen we alvast naar de luchthaven om daar te eten. De vlucht liep vertraging op door het weer en na een zeer turbulente vlucht kwamen we rond 23.00 uur aan in Lijiang. Daar stapten we weer in de bus, dit keer met Sofia, onze gids voor de komende dagen. Ruim na middernacht kwamen we aan bij ons hotel. We moesten nog een korte wandeling maken, want bussen mogen hier in het oude centrum niet rijden. Het leek wel een filmset waar we terecht waren gekomen. Wat een prachtige straatjes. We liepen langs een kanaaltje en het leek eigenlijk wel een soort Chinees Venetië. Het hotel zag er fantastisch uit! Lekker slapen en morgen wat later vertrekken vanwege de late aankomst.

Dinsdag 16 augustus

Heerlijk geslapen, lekker ontbeten en om 9.30 uur in de bus. Op het programma staat een bezoek aan Yufeng Si, een klein lamaklooster uit 1756. Het ligt aan de voet van de Sneeuwberg. In de lente draagt een bijna 1000 jaar oude camellia bloemen. De monniken zorgen er goed voor. Één van de monniken heeft de boom het leven gered en gaat nog steeds ieder jaar in traditionele klederdracht op de foto. De man is nu 95 jaar oud, we hebben hem zelfs nog even gezien.Toen we aankwamen werden we opgewacht door een groepje zingende en dansende Naxi-dames. Voor een kleine fooi mocht je even meedoen en ze fotograferen. Er liepen nog vrij veel Tibetaanse monniken rond. John heeft hier een muts gekocht voor in de winter. De omgeving is werkelijk prachtig! We zitten op zo'n 2500 km hoogte en dat merk je wel! De temperatuur is een stuk aangenamer, maar je merkt ook dat de lucht ijler is. Het bezoek aan een borduurschool was ook zeer de moeite waard. Wat ze maken zijn net foto's! De lunch was verrukkelijk!!! Na de lunch hebben we wat tijd doorgebracht in het dorpje Baisha. Tot de invasie van Kublai Khan was dit de hoofdstad van het Naxi-rijk. Van dat glorieuze verleden zijn nog maar twee tempels over. Terwijl we door de straten liepen wenkte een oud vrouwtje ons. We moesten haar volgen en ze nam ons door een wirwar van straatjes mee naar haar huis. We moesten haar foto's bekijken van andere westerlingen en aan haar tafel gaan zitten. Het was een armoedige omgeving, maar natuurlijk toch geweldig om te zien. We hebben haar wat geld toegestopt en een foto gemaakt. Ze was zo blij dat we niet weg mochten gaan zonder een zakje met nootjes mee te nemen. Er waren ook veel honden te zien, voor John natuurlijk erg leuk! Er waren veel mensen aan het werk met van alles en nog wat. Hier is het trouwens de gewoonte dat vrouwen werken en alles regelen en mannen de hele dag zitten, Mahyong spelen en roken. We verhuizen hier niet naartoe!

Terug in het centrum van Lijiang zijn John en ik nog naar een uitzichtpunt boven de stad gewandeld. Geweldig om door al die nauwe straatjes en steegjes te wandelen. Met Marianne, Anthoin en Cor (de reisleider) zijn we vervolgens aan het begin van de avond naar een massagesalon gewandeld en hebben we ons een uur(!) lang laten masseren. John had een blinde masseuse, ik had een jonge knul. We lagen met zijn 5-en in één ruimte en het is echt ongelooflijk hoe snel ze doorhadden waar de probleemplekken zaten! Het was pijnlijk en heerlijk verlichtend. Bijna huppelend (haha) liepen we naar de Pizzahut. Helaas, vol. Cor leidde ons naar een ander gezellig eettentje. Goede keus, hier hebben we ook een heerlijke pizza gegeten en een fles wijn open getrokken. Na deze bijzonder gezellige maaltijd nog even door de straatjes geslenterd. John en ik zijn nog even het uitgaansleven ingedoken en de anderen gingen terug naar het hotel. Wat een fantastische dag!